កូនខ្មែរសំរាប់អ្នក

ការសង្រ្គាះអ្នកដែលត្រូវចរន្តអគ្គសនីឆក់

កម្រិតគ្រោះថ្នាក់ ដែលកើតមានដោយសារការឆក់ចរន្តអគ្គិសនី គឺវាអាស្រ័យទៅលើ ប្រភេទនៃចរន្ត, តើកំលាំងជាវ៉ុលរបស់វា មានកម្រិតខ្ពស់ប៉ុនណា និង ថាតើចរន្តទាំងនោះត្រូវបានឆ្លងកាត់ចូលទៅក្នុង ខ្លួនជនរងគ្រោះ ដោយរបៀបណា, សុខភាពជាទូទៅរបស់ជនរងគ្រោះ និង ថាតើជនរងគ្រោះ ឆាប់បាន ទទួលការសង្គ្រោះ និង ព្យាបាលបានលឿនកម្រិតណា ។

      ធ្វើការទាក់ទងទៅកាន់ភ្នាក់ងារសង្គ្រោះបន្ទាន់ អោយបានភ្លាមៗ ប្រសិនបើមានសញ្ញាណ ឬ រោគសញ្ញាណាមួយ ទាំងនេះកើតឡើង ៖
•    គាំងបេះដូង។
•    មានបញ្ហាជាមួយនឹង ចង្វាក់បេះដូង។
•    មានការថមថយ នូវការដកដង្ហើម។
•    សាច់ដុំមានការឈឺចាប់និង មានការកន្ត្រាក់។
•    មានការរលាកនៅលើស្បែក ។
•    មានការប្រកាច់។
•    មានភាពស្ពឹក ឬ ឈឺចាក់ឆៀបៗ ។
•    បាត់បង់ស្មារតី ។

អនុវត្តនូវចំណុចខាងក្រោមនេះ ខណៈពេលដែលអ្នក កំពុងរង់ចាំជំនួយសង្គ្រោះផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្រ ៖
•     អ្នកត្រូវមើលជនរងគ្រោះជាមុនសិន ដោយមិនត្រូវប៉ះគេភ្លាមៗនោះទេ។ ជនរងគ្រោះ អាចនឹងនៅ មាន ផ្ទុកនូវចរន្តអគ្គិសនីក្នុងខ្លួនរបស់ពួកគេនៅឡើយ។ ការប៉ះជនរងគ្រោះ អាចធ្វើអោយ ចរន្តភ្លើងឆ្លង មក កាន់អ្នក។
•    ធ្វើការកាត់ផា្តច់ប្រភពនៃចរន្តអគ្គិសនី ប្រសិនបើអាចធ្វើបាន។ តែប្រសិនបើមិនអាច ធ្វើការយក នូវប្រភពនោះចេញ អោយឆ្ងាយពីអ្នក និង ជនរងគ្រោះ ដោយប្រើ វត្ថុស្ងួត និង មិនចម្លងចរន្ត ភ្លើង មកកាន់អ្នក ដូចជាដំបងឈើជាដើម។
•    ពិនិត្យរកសញ្ញា នៃការធ្វើចលនារបស់ជនរងគ្រោះ ( ដូចជា ការដកដង្ហើម, ការក្អក ឬ ការបំលាស់ទី) ។ ប្រសិនបើមិនមាននូវសញ្ញាទាំងនេះទេ នោះអ្នកត្រូវ ធ្វើការសង្គ្រោះចលនា បេះដូងអោយបានជាបន្ទាន់ ។
•    ការពារសភាពស្ហុក។ ប្រសិនបើអាច ដាក់ជនរងគ្រោះអោយដេក ដោយដាក់ស្ថានភាព អោយ ក្បាលជនរងគ្រោះអោយទាបជាង ខ្លួនគេបន្តិច និង ដាក់កល់ជើងអោយខ្ពស់។
      បន្ទាប់ពីមានការប៉ះពាល់ជាមួយនឹងចរន្តអគ្គិសនី នោះជនរងគ្រោះគប្បី ទៅអោយគ្រូពេទ្យធ្វើការ ពិនិត្យ រកមើលពីការរងរបួសផ្នែកខាងក្នុង បើទោះបីជាពួកគេ មិនមានសញ្ញាណ ឬ រោគសញ្ញាអ្វីស្តែង ចេញមកក៏ដោយ ។

ការប្រុងប្រយ័ត្ន
•    អ្នកមិនត្រូវប៉ះជនរងគ្រោះ ដោយដៃទទេនោះទេ ប្រសិនបើពួកគេនៅមាន ផ្ទុកចរន្តអគ្គិសនី នៅក្នុងខ្លួននៅឡើយ។
•     មិនត្រូវនៅជិត ខ្សែភ្លើងដែលមានកម្រិតវ៉ុលខ្ពស់ រហូតដល់ថាមពលចរន្តត្រូវបានកាត់ផ្តាច់។ ស្ថិត នៅយ៉ាងហោចណាស់ អោយបាន ២០ហ្វីត អោយឆ្ងាយពីខ្សែភ្លើង ប្រសិនបើវានៅលោត និង បញ្ចេញផ្កាភ្លើង។
•    មិនត្រូវធ្វើការផ្លាស់ប្តូរទីតាំងរបស់ជនរងគ្រោះ ដោយសារការឆក់ចរន្តអគ្គិសនីទេ លុះត្រាតែ ពួកគេ ស្ថិតនៅក្នុងសភាពគ្រោះថ្នាក់ភ្លាមៗ ។

ការសង្រោ្គះបន្ទន់

ដើម្បីកាត់បន្ថយនូវគ្រោះថ្នាក់ប្រឈមនឹង ពស់ចឹក នោះអ្នកត្រូវជៀសវាងនូវការប៉ះពាល់ រាល់ប្រភេទ ពស់ទាំងអស់។ ប្រសិនបើអ្នកបានជួបវា នៅកន្លែងណាមួយ នោះអ្នកត្រូវព្យាយាម ដើរថយក្រោយវិញ យឺតៗ ។ ប្រសិនបើអាចទៅរួច សត្វពស់ភាគច្រើន តែងជៀសចេញពីមនុស្ស ហើយវានឹងចឹកយើង តែ នៅពេលណា ដែលពួកវាត្រូវបានរងការគំរាមកំហែង ឬ ភ័យខ្លាចប៉ុណ្ណោះ ។

ប្រសិនបើពស់បានចឹកអ្នក នោះអ្នកត្រូវ៖

·         រក្សាភាពស្ងប់ស្ងាត់។

·         ដាក់ដៃ ឬ ជើង ដែលត្រូវបានពស់ចឹកអោយមានលំនឹង ដោយជៀសវាងនូវការធ្វើចលនា ដើម្បី ទប់ស្កាត់ជាតិពុល ឬ ពិស កុំអោយរាលដាលទៅកាន់ផ្នែកផ្សេងទៀតនៃរាងកាយ។

·         ធ្វើការដោះចេញនូវ គ្រឿងអលង្ការដែលអ្នកកំពុងពាក់ មុនពេលដែលអវយវះអ្នកចាប់ ផ្តើមហើម ប៉ោង ។

·         ប្រសិនបើអាចទៅរួច ដាក់ស្ថានភាពខ្លួនអ្នក ដោយត្រូវដាក់តំបន់ដែលរងគ្រោះនេះ អោយបាន ត្រឹម ឬ ទាបជាងកម្រិតបេះដូងរបស់អ្នក។

·         ធ្វើការសម្អាតមុខរបួស ប៉ុន្តែអ្នកមិនត្រូវជះទឹកទៅលើវានោះទេ ហើយត្រូវធ្វើការគ្របដណ្តប់មុខ របួសជាមួយនឹង ក្រណាត់ស្ងួតស្អាត។

·         ដាក់ប្រដាប់អមនៅមុខរបួស ដើម្បីជៀសវាងនូវ ការធ្វើចលនា ប៉ុន្តែត្រូវរក្សាវាអោយរាងរលុងបន្តិច ដោយមិនត្រូវអោយគាបសង្កត់ចរន្តឈាមរត់នោះទេ។

·         អ្នកមិនត្រូវប្រើប្រដាប់កៀបសសៃឈាម ឬ ដាក់ទឹកកក ស្អំនៅលើមុខរបួសនោះទេ។

·         អ្នកមិនត្រូវធ្វើការ កាត់មុខរបួស ឬ ព្យាយាមយកពិសចេញពី មុខរបួសទេ។

·         អ្នកមិនត្រូវ ធ្វើការផឹកភេសជ្ជះដែលមានជាតិកាហ្វេអ៊ីន ឬ សុរាទេ។

·         អ្នកមិនត្រូវ ព្យាយាមចាប់ពស់យកមកជាមួយទេ ប៉ុន្តែអ្នកត្រូវព្យាយាម ចងចាំនូវ ពណ៌ និង រូបរាង របស់ពស់ ដើម្បីអាចធ្វើការពិពណ៌នាពីវាបាន តាមដែលវាអាចជួយក្នុងការព្យាបាល បន្សាបជាតិ ពិសបាន ។

ធ្វើការស្វែងរកជំនួយសង្គ្រោះ អោយបានជាបន្ទាន់ ជាពិសេសប្រសិនបើតំបន់ ដែលត្រូវបានពស់ ចឹកនោះ បានផ្លាស់ប្តូរពណ៌ ចាប់ផ្តើមហើមប៉ោង ឬ មានសភាពឈឺចាប់ខ្លាំង ៕

ការប្រើប្រាស់ឪសថ

ចំណេះដឹងទូទៅ, ថ្នាំពេទ្យ, ឳសថ

នៅប្រទេសកម្ពុជា គឺជាការពេញនិយមខ្លាំងណាស់ចំពោះការប្រើប្រាស់ឱសថដោយខ្លួនឯង។ តាមការប៉ាន់ប្រមាណ ប្រជាពលរដ្ឋញខ្មែរមិនតិចជាង៧០%ទេ ដែលប្រើប្រាស់ឱសថដោយខ្លួនឯង។ ករណីនេះ កំពុងបង្កគ្រោះថ្នាក់យ៉ាងធំដល់សុខភាព និងសុខុមាលភាពប្រជាពលរដ្ឋយ៉ាងចម្រូងចម្រាស់បំផុត។ ដើម្បីជួយបង្ហាញផ្លូវដល់ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ យើងខ្ញុំសូមណែនាំជូនអំពីរបៀបប្រើប្រាស់ឱសថត្រឹមត្រូវដោយខ្លួនឯង និងដោយវេជ្ជបញ្ជា នៅលើទំព័ររបស់ខ្លួនចាប់ពីពេលនេះតទៅ។

ជារៀងរាល់ថ្ងៃ មនុស្សម្នាក់ៗតែងតែមានជម្ងឺ និងឈឺថ្កាត់បន្ដិចបន្ដួចមិនអាចចៀសផុតឡើយ។ ជម្ងឺខ្លះធ្ងន់ ជម្ងឺខ្លះទៀតស្រាល។ លោកអ្នកអាចសម្រេចប្រើប្រាស់ឱសថ ឬថ្នាំសង្កូវដោយខ្លួនឯង ឬតាមរយៈវេជ្ជបញ្ជា ប៉ុន្ដែគ្រូពេទ្យខ្លះក៏ទូន្មានដល់អ្នកជម្ងឺឱ្យប្រើប្រាស់បន្ថែម ឬបន្ដក្នុងករណីមិនទាន់ជាដាច់ ឬលាប់ឡើងវិញជាដើម ពោលទៅតាមករណីនីមួយៗ។ ដើម្បីធានាបានការអនុវត្ដត្រឹមត្រូវ និងប្រកបទៅដោយសុវត្ថិភាព ការប្រើប្រាស់ឱសថដោយខ្លួនឯង អាចធ្វើទៅបានតែត្រូវគោរពគោលការណ៍មួយចំនួន។

1 . សូមសួរយោបល់ឱសថការី ដែលប្រចាំការនៅឱសថស្ថាន
ទោះបីជាឱសថភាគច្រើនត្រូវបានគិតគូរពីសុវត្ថិភាព និងប្រសិទ្ធភាពបែបណាក្ដី ប៉ុន្ដែមុននឹងសម្រេចទិញឬប្រើឱសថណាមួយដែលគ្មានវេជ្ជបញ្ជា គួរតែត្រូវទទួលព័ត៌មានគ្រប់គ្រាន់ជាមុនសិន។ ឱសថការីគឺជាអ្នកវិជ្ជាជីវៈមួយដែលទទួលការបណ្ដុះបណ្ដាល យ៉ាងតិចបំផុត៥ឆ្នាំ ដើម្បីឈរឈ្មោះជាអ្នកបើកឱសថស្ថាន និងផ្ដល់ដំបូន្មានដល់អតិថិជនអំពីឱសថ និងការប្រើប្រាស់របស់វា។ ឱសថការីជាអ្នកទទួលបន្ទុកផ្ដល់ដំបូន្មានអំពីឱសថ ដែលអាចប្រើឱសថបាន និងកាលៈទេសៈប្រើប្រាស់។ សូមកុំច្រឡំអ្នកលក់ឱសថ និងឱសថការី។ ជាក្រឹត្យក្រម នៅឱសថស្ថានមួយត្រូវមានឱសថការីប្រចាំការ។

2 . សូមពិគ្រោះគ្រូពេទ្យរបស់លោកអ្នកក្នុងករណីសង្ស័យ ករណីមានផ្ទៃពោះ បំបៅដោះកូន ឬសម្រាប់ទារកប្រើប្រាស់
មុនពេលព្យាបាល តោងដឹងអំពីបញ្ហាសុខភាព ដែលចោទជាបញ្ហា និងត្រូវព្យាបាល។ មានតែជម្ងឺឬអាការរោគដែលស្គាល់ច្បាស់ទេ ទើបនាំឱ្យមានការសម្រេចចិត្ដថាប្រើប្រាស់ឱសថដោយខ្លួនឯងប្រកបទៅដោយ ហេតុផល។ ករណីរោគសញ្ញាជម្ងឺនៅសង្ស័យមិនទាន់ច្បាស់ ឈឺគំហុក និងកើតមានមិនឈប់ លោកអ្នកត្រូវទៅពិគ្រោះជាមួយគ្រូពេទ្យដើម្បីទទួលបានការពិនិត្យសុខភាព ស៊ីជម្រៅ។ អាចជាករណីផងដែរ បើសិនជាការប្រើប្រាស់ឱសថនោះនៅតែមិនមានការប្រសើរឡើង។ ចំពោះករណីស្ដ្រីមានផ្ទៃពោះ ស្ដ្រីដែលបំបៅដោះកូន និងទារក ពួកគេមិនត្រូវទទួលទានឱសថណាមួយដោយគ្មានដំបូន្មានគ្រូពេទ្យនោះទេ។

3 . សូមប្រើប្រាស់ឱសថដោយខ្លួនឯង តែក្នុងរយៈពេលមួយសមស្របតែប៉ុណ្ណោះ
ករណីស្ថានភាពសុខភាពទូទៅរឹតតែធ្ងន់ធ្ងរនៅពេលកំពុងព្យាបាល លេបថ្នាំដោយខ្លួនឯង ឬមិនមានការប្រសើរឡើងទាល់តែសោះ ការពិគ្រោះជម្ងឺ ឬការពិគ្រោះវេជ្ជសាស្ដ្រមួយត្រូវធ្វើឡើងជាដាច់ខាត មិនត្រូវបណ្ដែតបណ្ដោយនោះឡើយ។ គ្រប់ករណីទាំង អស់ លោកអ្នកត្រូវមើលកាលបរិច្ឆេទប្រើប្រាស់ មិនត្រូវប្រើប្រាស់ឱសថដែលហួសកាលកំណត់ដែលបានសរសេរនៅលើប្រអប់នោះ ទេ។

4 . សូមកុំអនុវត្ដការប្រើប្រាស់ឱសថដោយខ្លួនឯងបែបលាក់លៀម
ប្រសិនបើលោកអ្នកពិគ្រោះជាមួយគ្រូពេទ្យបន្ទាប់ពីនិន្នាការនៃការ ប្រើប្រាស់ឱសថដោយខ្លួនឯងមិនមានប្រសិទ្ធភាព សូមកុំលាក់លៀមការព្យាបាល ឬលេបថ្នាំដែលលោកអ្នកបានធ្វើដោយខ្លួនឯង ឬលោកអ្នកកំពុងបន្ដធ្វើនៅឡើយ។ គ្រូពេទ្យធ្លាប់ដឹងរួចមកហើយថា អ្នកជម្ងឺរបស់ខ្លួនធ្លាប់សាកល្បងព្យាបាលដោយខ្លួនឯងរួចមកហើយ មុននឹងគេឱ្យខ្លួនព្យាបាល ជាពិសេសករណីឈឺបន្ដិចបន្ដួច។ គ្រូពេទ្យល្អពិតជាមិនរិះគន់ និងថ្កោលទោសអ្នកជម្ងឺរបស់ខ្លួននោះឡើយ។

5 . សូមអានព័ត៌មានឱសថ និងមើលសម្បកប្រអប់
សម្បកប្រអប់ឱសថមិនមែនប្រើសម្រាប់តែវេចខ្ចប់ឱសថប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្ដែក៏មានប្រាប់អំពីរបៀបប្រើប្រាស់ និងព័ត៌មាន អំពីឱសថនានា ដូចជាឈ្មោះថ្នាំ អ្នកផលិត ធាតុផ្សំសកម្ម ថ្ងៃខែឆ្នាំកំណត់ប្រើប្រាស់ជាដើម។ ហេតុនេះគួរថែរក្សាសម្បកប្រអប់ និងព័ត៌មានឱសថទាំងនោះទុកនៅកន្លែងសុវត្ថិភាពមួយ។
សូមអានប័ណ្ណព័ត៌មានឱសថដោយប្រុងប្រយ័ត្ន។ ប័ណ្ណនេះប្រាប់លោកអ្នកអំពីរបៀបប្រើប្រាស់ ជម្ងឺដែលត្រូវប្រើធាតុផ្សំ ទម្រង់សណ្ឋាន កម្រិតប្រើប្រាស់ទៅតាមអាយុ ឬទម្ងន់ រយៈពេលប្រើប្រាស់ព្យាបាលមុននឹងទៅជួបគ្រូពេទ្យ ប្រការប្រុងប្រយ័ត្ន ឥទ្ធិពលអាក្រក់ដែលអាចកើតមាន និងរបៀបថែរក្សាទុកដាក់ឱសថ។

6 . សូមចៀសវាងការប្រើប្រាស់ឱសថច្រើនមុខ
ការលេបថ្នាំច្រើនមុខដំណាលគ្នា អាចនាំឱ្យមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ ឬផ្ទុយទៅវិញអាចកាត់បន្ថយប្រសិទ្ធភាព ឬជួនពេលទៀតអាចបង្កើននូវឥទ្ធិពលគ្រោះថ្នាក់ដែលមិនចង់បាន (ឥទ្ធិពលទី២)។ ពេញមួយរយៈពេលព្យាបាលដោយវេជ្ជបញ្ជា លោកអ្នកត្រូវប្រាប់គ្រូពេទ្យឱ្យអស់នូវការប្រើប្រាស់ឱសថផ្សេងទៀតដោយ ខ្លួនឯង ដែលលោកអ្នកកំពុងធ្វើផងដែរ។

7 . សូមចៀសវាងទទួលទានស្រាពេលលេបថ្នាំ
ជាតិអាល់កុល ឬស្រា អាចធ្វើឱសថជាច្រើនប្រែប្រួលប្រសិទ្ធភាព និងបង្កើនគ្រោះថ្នាក់នៃឥទ្ធិពលអាក្រក់ ឬឥទ្ធិពលទី២។ ដូចគ្នាទៅនឹងឱសថមួយចំនួនដែរ ស្រាអាចកាត់បន្ថយលឿនប្រតិកម្មជាខ្លាំង ដែលជាការប្រុងប្រយ័ត្នយ៉ាងខ្លាំងក្លាសម្រាប់ការបើកបររថយន្ដ ឬការបញ្ជាម៉ាស៊ីនអ្វីមួយ។

8 . សូមរក្សាទុកដាក់ឱសថឱ្យបានត្រឹមត្រូវ
ក្រោមឥទ្ធិពលនៃពន្លឺ កម្ដៅ ឬសំណើម ឱសថអាចខូចគុណភាព។ ដើម្បីថែរក្សាទុកឱ្យបានត្រឹមត្រូវ សូមទុកវានៅម្លប់ ត្រជាក់ល្មម និងកន្លែងស្ងួត។ រឹតតែប្រសើរ លោកអ្នកអាចទិញទូសម្រាប់ថែរក្សាទុកដាក់ឱសថ។

9 . សូមទុកដាក់ថ្នាំឱ្យឆ្ងាយពីដៃក្មេង
ដើម្បីបញ្ចៀសគ្រោះថ្នាក់ជាចាំបាច់លោកអ្នកត្រូវទុកដាក់រក្សាទុកឱសថ ឱ្យនៅឆ្ងាយពីដៃក្មេង នៅទីកន្លែងខ្ពស់ ឬក្នុងទូមួយបិទជិតដោយសោរ។ មិនគួរទុកដាក់ឱសថនៅក្នុងថតតុក្នុងបន្ទប់គេង ធ្នើរនៅក្នុងចង្ក្រានបាយ ឬក្នុងបន្ទប់ទឹកនោះទេ បើមិនមានសោរចាក់បិទជិតនោះទេ។ មានករណីលើកលែងខុសពីគោលការណ៍នេះ ថ្នាំបង្ការ(វ៉ាក់សាំង) និងថ្នាំសុលបូករួមទាំងថ្នាំ ម្សៅ ឬទឹកម្សៅ(ថ្នាំផ្សះ ឬអង់ទីប៊ីយូទិច)អាចទុកដាក់នៅក្នុងទូទឹកកកបាន។ ប៉ុន្ដែសូមទុកដាក់រុញវាទៅឱ្យជ្រៅជាន់លើគេ ប៉ុន្ដែមិន ត្រូវទុកដាក់រហូតភ្លេចយកមកប្រើនោះទេ។

10 . ត្រូវហ៊ានបោះបង់ចោលការប្រើប្រាស់ឱសថដោយខ្លួនឯង
ព្យាបាលដោយគ្មានការពិគ្រោះវេជ្ជសាស្ដ្រ អាចធ្វើទៅបានសម្រាប់តែករណីជម្ងឺដែលស្គាល់ច្បាស់ ឬវិនិច្ឆ័យរោគពិតប្រាកដតែប៉ុណ្ណោះ។ ករណីមានជម្ងឺរ៉ាំរ៉ៃមួយចំនួន ជាអាទិជម្ងឺទឹកនោមផ្អែម ជម្ងឺបេះដូង ជម្ងឺខ្សោយប្រព័ន្ធការពារ ជម្ងឺថ្លើម ឬជម្ងឺតម្រង់នោម លោកអ្នកត្រូវពិគ្រោះជាមួយគ្រូពេទ្យជាមុន មុនលេបថ្នាំអ្វីមួយ ទោះបីជាករណីជម្ងឺ ឬអាការរោគតិចតួចក្ដី។ ដូចគ្នាផងដែរ ករណីដែលមានអាការរោគ ឬជម្ងឺដែលមិនអាចពន្យល់បាន ក៏លោកអ្នកមិនគួរសម្រេចចិត្ដប្រើប្រាស់ឱសថដោយខ្លួនឯងនោះទេ។

វីធីសាស្រ្តបង្រៀនកូន

កុមារ, ចំណេះដឹងទូទៅ

ឪពុកម្តាយគួរបង្រៀនកូនឲ្យចេះចាត់ចែងកិច្ចការប្រចាំថ្ងៃរបស់ ខ្លួនតាមពេលវេលាទៀតទាត់ឲ្យកើតជាទម្លាប់ដូចជា ការទទួលទាន ការគេង ឬការសិក្សារៀនសូត្រ ដើម្បីស្វែងយល់ពីវិន័យការទទួលខុសត្រូវបែបងាយ។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលសំខាន់និងកើតចេញជាលទ្ធផលល្អគួរចាប់ផ្តើម បង្ហាត់បង្ហាញជាសន្សឹមៗតាំងពីកូននៅតូច។
១-ដុសធ្មេញៈ នាំកូនទៅជ្រើសរើសទិញច្រាស ថ្នាំដុសធ្មេញដែលកូនចូលចិត្ត គ្រាន់តែអ្នកជាជំនួយការ ដែលចាំប្រាប់ពីរឿងសុខ ភាពអនាម័យមាត់-ធ្មេញ ដូចជា មុនចូលគេង អាចបបួលកូនទៅដុសធ្មេញ ដែលត្រឹមត្រូវដល់កូនផង។
២-កក់សក់ៈ ចំពោះក្មេងតូចៗ ការកក់សក់អាចជារបស់លេងពិតជាទាក់ទាញចិត្តរបស់គេ។ ប៉ុន្តែក្មេងធំបន្តិច អ្នកអាចបន្ថែមតិចនិកពេលងូតទឹកដល់កូនដោយបង្រៀនកូនកក់សក់ ដូចជាចាក់សាប៊ូដាក់បាតដៃ ម្តងបន្តិចៗ កក់ពីរដង រួចលាងជម្រះដោយទឹកស្អាតរហូតអស់ពពុះពីក្បាល។
៣-ងូតទឹកៈ បើរឿងនិទានដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការសម្អាតរាងកាយ ថែខ្លួន មកបង្រៀនកូនទើបកូនបានទាំងចំណេះដឹង និងការសប្បាយពីការស្តាប់រឿងនិទាន។
៤-ស្លៀកពាក់ៈ ច្រៀងចម្រៀងបបួលកូនរៀនពីការស្លៀកពាក់ ដូចជា លើកដៃឡើង រួចបង្វិលពាក់អាវ ស៊កដៃចូលម្តងមួយ ហើយត្រូវបិទឡេវអាវ ត្រួតពិនិត្យភាពរាបរយថា បិទឡេវឬនៅ? រូតខ្សែរូតហើយឬនៅ? ...ជាដើម។
៥-ពាក់ស្រោមជើង-ស្បែកជើងៈ លេងល្បែងប្រណាំងពាក់ស្បែកជើង ដោយកំណត់ពេលរវាងឪពុក និងកូន នរណាពាក់ស្បែកជើងបានរួចរាល់មុនព្រមទាំងទះដៃផ្តល់ជាកម្លាំងចិត្ត និងបង្រៀនកូនចងខ្សែស្បែកជើងត្រឹមត្រូវ បើកូនចងខុស។
៦-បោកខោអាវៈ បបួលកូនធ្វើកិច្ចការរួមគ្នាដូចជា ឲ្យកូនប្អូនជួយដួសទឹកដាក់ផើងបោកខោអាវ។ រីឯកូនបងមានកម្លាំងខ្លាំងជាងអាចជួយអ្នកម្តាយបោកខោអាវ។ អាចចាប់ផ្តើមពីបោកក្រណាត់ជូតមុខបោកស្រោមជើងខ្លួនឯង ជាមុនសិនរួចសឹមបោកខោអាវតាមក្រោយ។
៧-ថែទាំកន្លែងគេងៈ ឲ្យកូនជួយការងារតូចតាចរបស់ខ្លួន និងរបស់ឪពុកម្តាយ ដូចជាប្រមូលរៀបចំ និងសម្អាតកន្លែងគេងរបស់ខ្លួនឯងពេលក្រោកពីគេង ឬលាងចាន ពេលទទួលទានអាហាររួច។
អ្វីដែលសំខាន់បំផុតមិនអាចខ្វះបាន គឺកម្លាំងចិត្តពាក្យសរសើរ ដែលវាមានតម្លៃបំផុតសម្រាប់អារម្មណ៍កូន។ ដូច្នេះឪពុកម្តាយ គួរសរសើរកូនរាល់ពេលដែលពួកគេអាចធ្វើអ្វីបាន៕

ការកាត់បន្ថយអាការះមញ្ញូប់ភ្នែក

ជាធម្មតាភាពមើលមិនសូវឃើញវិវឌ្ឍន៍ក្នុងអំឡុងពេលនៅក្មេងប៉ុន្តែការមើលឃើញ របស់មនុស្សពេញវ័យជាច្រើនបានចុះខ្សោយក្រោយពីពួកគេចាប់ផ្តើមបំពេញការងារ នៅការិយាល័យហើយមនុស្សភាគច្រើនមានជំនឿរថាជំងឺភែ្នកមីញ៉ូបកើតទឿងដោយ សារការប្រើប្រាស់កុំព្យូទ័រការមើលទូរទស្សន៍ឫអានអក្សរក្រោមពន្លឺភ្លើងមិនសូវភ្លី ។ តាមការស្រាវជ្រាវបានបង្ហាញផ្ទុយពីជំនឿរដែលថាការសម្លឹងមើលច្រីនជាមួលហេតុ បណ្តាលឱ្យភ្នែកមីញ៉ូបក្នុងការស្រាវជ្រាវនោះបង្ហាញថាការចេញលេងនៅខាងក្រៅផ្ទះ រយៈពេលពីបីម៉ោងរៀងរាល់ថ្ងៃនៅក្រៅផ្ទះជួយកាត់បន្ថយឱកាសនៃការវិវត្តន៍នៃស្ថាន ភាពភ្នែកមីញ៉ូបបានជាងពាក់កណ្តាល។ អ្នកស្រាវជ្រាវរបស់អូស្ត្រាលីជឿថាពន្លី ព្រះអាទិត្យជួយបញ្ចេញនូវជាតិគីមីដែលរារាំងមិនឱ្យកែវភ្នកមានការប្រែប្រួលដែលបង្ក ឱ្យមានលក្ខខណ្ឌបែបនេះ។ពួកគេបានប្រៀបធៀបចក្ខុវិញ្ញាណនិងទម្លាប់របស់កេ្មងៗ ដែលមានអាយុចាប់ពី៦ឆ្នាំនិង៧ឆ្នាំនៅក្នុងប្រទេសសឹង្ហបូរី និងប្រទេសអូស្ត្រាលី ។ ៣០%នៃកុមារជនជាតិសឹង្ហបូរីមានជំងឺមីញ៉ូបច្រើនជាង១០ដងនៃអត្រាកើតនៅ ប្រទេសអូស្ត្រាលី។ គំរូស្រដៀងគ្នានេះដែរបានលេចឡើងនៅពេលដែលក្រុមវិភាគ បានដាក់កំរិតលើកុមារដើមកំណើត ចិន ដែលមានន័យថាភាពខុសប្លែកគ្នាមិនអាច ត្រូវបានពន្យល់តាមរយៈហ្សែន។ក្រុមទាំងពីរបានចំណាយពេលអានសៀវភៅមើល ទូរទស្សន៍និងលេងកុំព្យូទ៍រហេ្គមក្នុងរយៈពេលដូចគ្នា។ប៉ុនែ្តកុមារនៅអូស្រ្តាលីបាន ចំណាយពេលមធ្យម២ម៉ោង ក្នុងមួយថៃ្ងនៅក្រៅផ្ទះគឺនាទីច្រើនជាងបណ្តាកេ្មងៗ នៅអាស៊ីក្បែរខាង។សាស្រ្តាចារ្យមកពីមជ្ឈមណ្ឌលចក្ខុវិញ្ញាណរបស់ក្រុមប្រឹក្សាស្រាវ ជ្រាវអូស្រ្តាលីបាននិយាយថាយើងបានរកឃើញកំណើនដ៍ច្រើននូវក្នុងភាពមើលមិន សូវឃើញនៅក្នុងចំណោមកុមារនៅក្នុងសង្គមនៅទីក្រុងនៅទូទាំងពិភពលោកនិង កត្តាទូទៅដ៍លេចធ្លោប្រហែលជាការចំណាយពេលតិចទៅៗនៅខាងក្រៅ។យោបល់ ដែលថាការអានសៀវភៅធ្វើឱ្យមីញ៉ូបភែ្នកនោះត្រូវគេជឿររាប់រយឆ្នាំមកហើយ។ ប៉ុនែ្តទិន្ន័យថ្មីៗនេះបង្ហាញថាការចំណាយពេល នៅខាងក្រៅវាជាកត្តាសំខាន់។ លោកសាស្រ្តាចារជឿរថាពន្លឺធម្មជាតិដែលអាចភ្លឺជាងពន្លឺនៅក្នុងផ្ទះរាប់រយដង ជួយកាត់បន្ថយភែ្នកមីញ៉ូបដោយចំណាយពេលតែពីឫបីម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃនៅទី កំសាន្តណាដែលមានខ្យល់អាកាសបរិសុទ្ធអាបជួយកាត់បន្ថយការប្រែប្រួល នៃលក្ខខណ្ឌខុសធម្មតា។ការវិភាគនៅប្រទេសឥណ្ឌានិងអាមេរិកក៍បានធ្វើ សេចក្តីសន្និដ្ឋានស្រដៀងគ្នានេះដែរ។

អាការះជម្ងឺរលាកខួរក្បាល

ជម្ងឺរលាកខួរក្បាលគឺជាជម្ងឺមួយប្រភេទដែលមិន
អាចធ្វើការព្យាករណ៍ទុកជាមុនបាននោះទេហើយ
ជម្ងឺនោះគឺអាចបណ្តាលមកពីការឆ្លងតាមវីរ៉ុសដែល
បង្កឱ្យអ្នកមានអាការៈដូចជម្ងឺផ្តាសាយអញ្ជឹង។តាម
ការវិភាគរបស់លោកវេជ្ជបណ្ឌិតបានបង្ហាញពីអាការៈ
នៃជម្ងឺរលាកខួរក្បាលនេះ ជូនដល់ប្រិយមិត្តឱ្យបាន
ជ្រាបខ្លះៗ ដើម្បីឱ្យយើងធ្វើការកត់សម្គាល់បានងាយ
ស្រួលដូចខាងក្រោម៖
១- ជម្ងឺនេះអាចបណ្តាលឱ្យអ្នកជម្ងឺមានសភាពឈឺក្បាលនិងក្តៅក្បាលខ្លាំងមិនបាត់។
២- ខ្លួនរបស់អ្នកជម្ងឺក្តៅខ្លាំង ថែមទាំងធ្វើឱ្យអ្នកជម្ងឺមានសភាពវង្វេងវង្វាន់បាត់ស្មារតី។

៣- ជម្ងឺនេះបានបណ្តាលឱ្យអ្នកជម្ងឺប្រកាច់ និងអាចស្លាប់មួយចំហៀងខ្លួន។
៤- មានសភាពអស់កម្លាំង កម្លាំងនៃសាច់ដុំខ្សោយចុះ និងមានការឈឺចាប់គ្រប់សន្លាក់ផ្សេងៗ។
៥- អាចឈានដល់ការបាត់បង់ជីវិតផងដែរ។
ចំពោះទារកតូចៗវិញនោះ រោគសញ្ញានៃការរលាកខួរក្បាលនេះបានស្តែងឱ្យដឹងដូចជា៖
១- ទារកយំមិនព្រមបាត់
២- មានការក្អួតចង្អោរឥតឈប់ឈរ
៣- ប្រហើយរបស់ទារកឡើងប៉ោង និងទន់ខ្លាំង
៤- ខ្លួនរបស់ទារកឡើងរឹង និងមិនព្រមបៅជាដើម។
ដូច្នេះប្រសិនបើអ្នកជួបនូវរោគសញ្ញាដូចខាងលើនេះ សូមរួសរាន់ឆាប់នាំកូនទៅមន្ទីរពេទ្យដើម្បី
សម្រាកព្យាបាលឱ្យបានលឿនជាទីបំផុត។

ការលុបបំបាត់រោគកព្រឹាលនូវកម្ពុជា

យោងតាមសេចក្តីប្រកាសព័ត៌មានរបស់ អង្គការសុខភាពពិភពលោក និងក្រសួងសុខាភិបាលបានឲ្យដឹងនៅដើមឆ្នាំ ២០១៣នេះថា កម្ពុជា បានលុបបំបាត់ជំងឺ កញ្រ្ជឹលទាំងស្រុងនៅឆ្នាំ២០១២ ហើយរំពឹងថានឹងគ្មាន កើតឡើងទៀតទេនៅបណ្តាឆ្នាំក្រោយៗទៀត។

ដោយ យោងតាមការតាមដានស្រាវជ្រាវជំងឺរបស់កម្មវិធីជាតិផ្តល់ថ្នាំ បង្ការ ដែលមិនបានរកឃើញមានជំងឺកញ្ជ្រឹលអស់រយៈពេលមួយឆ្នាំមកហើយ នេះគឺជាការថយចុះយ៉ាងខ្លាំង រាប់ពីឆ្នាំ២០០៨ មានចំនួន៨០០ករណី ហើយឆ្នាំ២០១១ មាន៧០០ករណី តាមរយៈយុទ្ធនាការផ្តល់ថ្នាំបង្ការ ដោយមានការជួយគាំទ្រ ពីអង្គការអន្តរជាតិ ជាច្រើននោះ។
លោក ម៉ម ប៊ុនហេង រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងសុខាភិបាល បាននិយាយថា "យើងកំពុងខិតខំបន្ថែមទៀតដើម្បីផ្តល់ថ្នាំបង្ការដល់កុមារនិង ស្ត្រីទាំងអស់ មិនថាគេនៅទីជិត ឬ ឆ្ងាយដល់ណាទេ យើងបានលុបបំបាត់ជំងឺគ្រុនស្វិតដៃជើងជារៀងរហូត ហើយយើងមានបទពិសោធន៍នេះ យើងនឹងបំបាត់ជំងឺកញ្ជ្រឹលទៀត"។
លោក រដ្ឋមន្ត្រីមានប្រសាសន៍ម ន្ថែមថា "ខ្ញុំសូមយកឱកាសនេះ រំលឹកដល់បុគ្គលិកមន្ត្រីសុខាភិបាលទាំងអស់ថា កុមារទាំងអស់ក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ត្រូវតែបានទទួលវ៉ាក់សាំងការពារជំងឺកញ្ជ្រឹលចំនួន ២ដូស រួមជាមួយ វ៉ាក់សាំងឯទៀត ដែលមានក្នុងកម្មវិធីជាតិផ្តល់ថ្នាំបង្ការជាប្រចាំ"។

សូមបញ្ជាក់ថា កញ្ជ្រឹលជាជំងឺងាយឆ្លងលើកុមារ ហើយបណ្តាលឲ្យមានផលវិបាកយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ដូចជា រលាកសួត រាក និងពិការភ្នែក។ កម្ពុជាបានផ្តើមការផ្តល់វ៉ាក់សាំងការពារជំងឺកញ្ជ្រឹលលើកដំបូងក្នុង ឆ្នាំ១៩៨៦ បង្កើនអត្រាគ្របដណ្តប់វ៉ាក់សាំងការពារជំងឺកញ្ជ្រឹលបានយ៉ាងឆាប់រហ័ស រហូតបានជោគជ័យដ៏ត្រចះត្រចង់ថ្ងៃនេះ ដោយមានការរួមមួយចំណែកដ៏ធំពីយុទ្ធនាការផ្តល់បន្ថែមថ្នាំបង្ការជំងឺ កញ្ជ្រឹលជាច្រើនលើកតាំងពីឆ្នាំ ២០០១-២០០៣ ឆ្នាំ២០០៧ និង ឆ្នាំ២០១១ ដែលមានការគាំទ្រយ៉ាងរឹងមាំពីរាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា និងដៃគូអភិវឌ្ឍន៏ដូចជាអង្គការ WHO UNICEF AusAID JICA LATTER DAYS SAINT Charities និង HSSP2។

ឆ្នាំ២០១២ កម្មវិធីជាតិផ្តល់ថ្នាំបង្ការបានបញ្ចូលវ៉ាក់សាំងការពារជំងឺ កញ្ជ្រឹលជាដូសទី២ នៅពេលកុមារអាយុ១៨ខែ ដើម្បីបង្កើន និងធានាសក្តានុពល ការពារទល់នឹងជំងឺកញ្ជ្រឹល កាន់តែប្រសើរថែមទៀត។ ដូចនេះកុមារទាំងអស់ ដែលមានអាយុ ក្រោម២ឆ្នាំ ទទួលបាន វ៉ាក់សាំង ការពារជំងឺកញ្ជ្រឹលចំនួនពីរដូស លើកទី១នៅពេលមានអាយុ៩ខែ និងលើកទី២នៅពេលអាយុ១៨ខែ។

ការយំមានប្រយោជន៏

មនុស្សជាច្រើនយល់ថា ការយំគ្មានផ្តល់ផលប្រយោជន៍អ្វីក្រៅពីធ្វើឱ្យភ្នែករបស់អ្នកហើម ក៏ដូចជាពិបាកចិត្តអស់ទឹកភ្នែកនោះទេ ។ ប៉ុន្តែ ផ្ទុយពីការយល់ឃើញរបស់អ្នក ការយំអាចផ្តល់នៅគុណប្រយោជន៍មួយចំនួនចំពោះសុខភាពរបស់អ្នកផង ដែរ ។ តើអ្នកដឹងទេថា តើការយំផ្តល់ប្រយោជន៍អ្វីខ្លះដល់រាងកាយរបស់អ្នក ? ថ្ងៃនេះយើងខ្ញុំសូមបង្ហាញជូននៅអត្ថប្រយោជន៍នៃការយំចំពោះសុខ ភាព ។
១. ជួយណ្តេញ Toxin : ការយំអាចជួយបណ្តេញនៅ Toxin ដែលមាននៅក្នុងរាងកាយរបស់អ្នក ។ Toxin ដែលមានក្នុងរាងកាយរបស់អ្នកមិនអាចបណ្តេញចេញមកក្រៅនោះទេ ដូច្នេះ មានតែការយំប៉ុណ្ណោះដែលអាចជួយជម្រះនៅ Toxin ដែលមានក្នុងរាងកាយរបស់អ្នក ។
២. ធ្វើឱ្យអ្នកមាំមួន : ការយំក៏ដូចជាលំហាត់ប្រាណមួយជួយដល់ផ្នែកចិត្តសាស្ត្ររបស់អ្នក ។ វាអាចជួយបញ្ចេញចោលនៅបញ្ហា ក៏ដូចជាការព្រួយបារម្ភ និងទុក្ខសោកដែលមាននៅក្នុងរាងកាយរបស់អ្នក ដែលអាចជួយឱ្យអ្នកមានកម្លាំងចិត្តឡើងវិញ ។
៣. ជួយឱ្យមានអារម្មណ៍ស្រស់ថ្លា : មនុស្សជាច្រើនសារភាពថា ក្រោយពេលយំពួកគេតែងតែមានអារម្មណ៍ស្រស់ថ្លា និងរីករាយឡើងវិញ ។ ដូច្នេះហើយ បានជាមនុស្សភាគច្រើននៅពេលដែលពិបាកចិត្ត តែងតែជ្រើសរើសនៅវិធីសាស្រ្តយំដើម្បីរំសាយអារម្មណ៍របស់ខ្លួន ។
៤. ការពារបញ្ហាបេះដូង : ការស្រាវជ្រាវបានបង្ហាញថា ការយំក៏ជាផ្នែកមួយជួយការពារពីជម្ងឺបេះដូងរបស់អ្នកផងដែរ ។ នេះក៏ជាផ្នែកមួយដែលអាចជួយដល់សុខភាពរបស់អ្នកផងដែរ ។

អត្ថបទដែលយើងបានដកស្រង់មកនេះ មិនមែនមានន័យថា ចង់ឱ្យអ្នកយំដើម្បីជួយព្យាបាលនៅបញ្ហាជម្ងឺដែលអ្នកមាននោះទេ ។ នេះគ្រាន់តែជាផ្នែកមួយជួយឱ្យអ្នកបញ្ចេញនៅបញ្ហាទុក្ខសោករបស់អ្នក ជាជាងការលាក់ទុកនៅចិត្ត ដែលបណ្តាលឱ្យអ្នកកាន់តែគ្រាំចិត្ត ។
ប្រភព៖Healthcry

សញ្ញាដែលសំគាល់ថាកុមារខ្វះវីតាមីន

ជាតិវីតាមីន គឺមានសារៈសំខាន់ជាង គ្រាប់ថ្នាំដែលអ្នកត្រូវលេបទៅទៀត ពួកវាគឺជាផ្នែកមួយនៃការស្ថាបនា និង ប្រព័ន្ធការពារ នៃខ្លួនប្រាណរបស់យើង។ គ្រាប់ថ្នាំដែលមានរាងមូល និង របបអាហារដែលប្រកបដោយសុខ ភាព គឺអាចផ្តល់អោយអ្នកនូវអ្វី ដែលខ្លួនប្រាណដែលកំពុងលូតលាស់របស់អ្នក ត្រូវការ ប៉ុន្តែភាពជាក់ស្តែងនោះគឺ ថា ទំលាប់រស់នៅប្រចាំថ្ងៃដ៏រវល់របស់យើងរាល់គ្នា និង ពេលខ្លះ ការទទួលទានអាហារមិនបានត្រឹមត្រូវ គឺអាច បណ្តាលអោយអ្នក មានកង្វះសារជាតិវីតាមីន។ ការដឹងនូវសញ្ញា ដែលអ្នកគួរតាមដានគឺជាផ្នែកមួយ ដែលអ្នកអាច ធ្វើការប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងវាបាន។ សញ្ញាទាំងអស់ នៃកង្វះវីតាមីន ចំពោះកុមារ ដូចដែលមានខាងក្រោមនេះ   គឺពិត ជាមិនទាន់គ្រប់គ្រាន់នៅឡើយទេ ប៉ុន្តែវាអាចជួយផ្តល់អោយអ្នក នូវចំណុចគួរពិចារណា នូវបញ្ហាដែលអាចកើត មានបាន។

សញ្ញាដែលបង្ហាញ កូនរបស់អ្នកមានកង្វះសារជាតិវីតាមីន D

     កង្វះសារជាតិវីតាមីន D ចំពោះកុមារគឺជាបញ្ហាមួយ ដែលតែងតែកើតមាន។ ក្មេងស្រីម្នាក់ អាចត្រូវបានគេ ធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យឃើញថា មានកង្វះសារជាតិវីតាមីន   D បន្ទាប់ពីនាងបានបង្ហាញ នូវសញ្ញាដ៏គួរអោយសង្ស័យមួយ ចំនួន។ សញ្ញាដែលបង្ហាញថា កូនរបស់អ្នកមិនបានបង្កើតជាតិវីតាមីននេះបានគ្រប់គ្រាន់ នោះរួមមានដូចជា៖ ដុះ ធ្មេញយឺតជាងអាយុកាល, មានអារម្មណ៍ឆាប់ខឹង, មិនសូវមានការរីកធំធាត់ និង មានការរមួលសាច់ដុំ។ ការប្រកាច់ និង ភាពពិបាកក្នុងការដកដង្ហើម ក៏អាចជាសញ្ញាដែលគួរ អោយតានដានពីកង្វះសារជាតិវីតាមីន Dនេះផងដែរ។
អ្នកអាចយកឈ្នះ នឹងកង្វះសារជាតិវីតាមីន Dនេះដោយការ ប្រឈមទៅនឹងពន្លឺព្រះអាទិត្យ, ទទួលទានទឹកដោះ គោ, យ៉ាអួ, ហ្វ្រូម៉ាស និង ស្នូលក្រហមនៃស៊ុត។

សញ្ញាដែលបង្ហាញថា កូនរបស់អ្នកមានកង្វះសារជាតិវីតាមីន A

    កង្វះសារជាតិវីតាមីន A អាចបណ្តាលអោយមានបញ្ហាយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ចំពោះការមើលឃើញ។ ចំពោះកុមារ កង្វះសារជាតិវីតាមីន A អាចចាប់ផ្តើមស្តែងចេញដោយ ការមានភាពអស់កំលាំង, ជ្រុះសក់, ចុះទន់ខ្សោយ និង ស្រកទំងន់។ រោគសញ្ញាផ្សេងៗដទៃទៀតមានដូចជា.៖ ភ្នែកស្ងួត, ស្បែកបែកស្រកា និង មានការចំលងរោគនៅ ក្នុងប្រព័ន្ធផ្លូវដង្ហើម។
   ធ្វើការប្រឈមនឹងបញ្ហានេះ ដោយការប្រាកដថា កូនៗរបស់អ្នក បានទទួលទាននូវបន្លែដែលមានពណ៌ លឿង និង ទឹកក្រូចអោយបានច្រើន មានដូចជា៖ការ៉ុត, ល្ពៅ, ដំឡូងជ្វា និង រួមផងដែរនូវ ស៊ុត និង ហ្វ្រូម៉ា។

សញ្ញាដែលបង្ហាញថា កូនរបស់អ្នកខ្វះសារជាតិវីតាមីន B12

     កង្វះសារជាតិវីតាមីន B12 ចំពោះកុមារ ត្រូវបានបង្ហាញខ្លួនវា ក្នុងផ្លូវផ្សេងៗជាច្រើន។ ជាពិសេសនោះ សារជាតិវីតាមីនប្រភេទនេះ មានឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងទៅលើ ប្រព័ន្ធប្រសាទ និង អាចប៉ះពាល់ដល់មុខងាររបស់ ខួរក្បាល និងបេះដូង។ សញ្ញាដែលប្រាប់ថា កូនៗរបស់អ្នកមិនមានសារជាតិវីតាមីន B12 ក្នុងកម្រិតត្រឹមត្រូវនោះគឺ ឈឺពោះ, ហើម, គេងមិនលក់ ហើយពួកគេអាចចាប់ផ្តើមបាត់បង់សំលេងរបស់ពួកគេ ។

សញ្ញាដែលប្រាប់ថា កូនរបស់អ្នកមានកង្វះសារជាតិវីតាមីន B6

    ការសំដែងចេញយ៉ាងច្បាស់ នូវកង្វះសារជាតិវីតាមីន B6 ចំពោះកុមារនោះរួមមានដូចជា៖ មានជំងឺរាគ, ស្លេក ស្លាំង, ចុះទន់ខ្សោយ, ឆាប់ខឹង និងមានការប្រកាច់។ ក្រុមអ្នកសិក្សាស្រាវជ្រាវ ក៏បានចង្អុលបង្ហាញផងដែរថា កង្វះ សារជាតិវីតាមីននេះ គឺជាទុក្ខទោសដែលស្ថិតនៅពីក្រោយ ការមិនយកចិត្តទុកដាក់ នូវទង្វើមួយចំនួនរបស់កុមារ ដូចជា៖ ភាពរុញកន្ត្រាក់, ការធ្វើសកម្មភាពតប ក្នុងកម្រិតខ្ពស់ជ្រុល, មានអារម្មណ៍ឆេវឆាវខ្លាំង និង អកប្បកិរិយា មិនសមរម្យមួយចំនួន ផ្សេងទៀត។
    អ្នកអាចដោះស្រាយនឹងបញ្ហានេះ ដោយការផ្តល់អោយពួកគេនូវ សាច់ជាច្រើនប្រភេទផ្សេងៗគ្នាមាន សាច់មាន់,សាច់ត្រី, សណ្តែកដី, ស៊ុត, ទឹកដោះគោ, ហ្វ្រូម៉ាស និង សណ្តែកខៀវ។ អ្នកដែលតមសាច់ គួរស្វែងរក សារធាតុបន្ថែមណាមួយ ដើម្បីរក្សាកម្រិតវីតាមីន B អោយស្ថិតក្នុងបរិមាណសមស្របចំពោះសុខភាព។

សញ្ញាដែលបង្ហាញថា កូនរបស់មានកង្វះសារជាតិវីតាមីន C

     ការដែលពួកគេងាយនឹងមានស្នាមជាំនៅលើស្បែក គឺជាសញ្ញាមួយ ដែលបង្ហាញថាកូនៗរបស់អ្នក គឺមិនបាន ទទួលយកសារជាតិវីតាមីន C នេះបានគ្រប់គ្រាន់នោះទេ។ លើសពីនេះទៅទៀត គេអាចជួបប្រទះនឹងការឈឺ សន្លាក់, មានស្បែកស្ងួត និង មិនសូវឃ្លានបាយ។ ការហូរឈាមច្រមុះជាញឹកញាប់, មានការចំលងរោគ និង ការមានជំងឺ ក៏អាចជាសញ្ញាដែលគួរ អោយអ្នកតាមដានដឹងពី កង្វះសារជាតិនេះផងដែរ។
     ដើម្បីប្រឈមនឹងកង្វះសារជាតិវីតាមីន C នេះ អ្នកត្រូវផ្តល់អោយពួកគេនូវ ឱកាសជាច្រើនក្នុងការទទួលទាន យកនូវ ប្រភេទផ្សេងៗជាច្រើននៃផ្លែក្រូច, ផ្លែស្តបឺរី, ផ្លែប៉េងប៉ោះ, គីវី និង បន្លែពណ៌បៃតងមានដូចជា ផ្កាខាត់ណា ខៀវជាដើម។
    ខណៈពេលដែលបញ្ហា នៃកង្វះសារជាតិវីតាមីន គឺពិតជាគួរអោយមានការព្រួយបារម្ភ វាពិតជាចាំបាច់ណាស់ ដែលអ្នកត្រូវកត់ចំណាំទុកនូវ បរិមាណនៃថ្នាំគ្រាប់សារជាតិបំប៉នបន្ថែម ដែលពួកគេបានលេប ពីព្រោះថាវា អាចនឹង ធ្វើអោយរាងកាយអ្នកពុលបាន។ ប្រសិនបើអ្នកមានការសង្ស័យពីសញ្ញាទាំងនេះថា ជាប់ទាក់ទង នឹង កង្វះសារជាតិវីតាមីន សូមធ្វើការពិនិត្យជាមួយនឹងវេជ្ជបណ្ឌិតជាមុនសិន មុនពេលអ្នកចាប់ផ្តើម អោយកូនរបស់អ្នក លេប ថ្នាំគ្រាប់ វីតាមីនបន្ថែម ដើម្បីជៀសវាងការទទួលទានលើសកំណត់ ៕

ហេតុអី្វបានកើតជំម្ងឺមហារីកស្បួន

ជំងឺមហារីកមាត់ស្បួន គឺជាជំងឺមហារីកដែលមានកើតជាញឹកញាប់ជាងគេចំពោះស្ត្រីភេទ ។ មូលហេតុចំបងនៃជំងឺនេះគឺបណ្តាល មកពីការឆ្លងវីរ៉ុស human papillomavirus (HPV) ។

មុនពេលជំងឺមហារីកមាត់ស្បូនលេចចេញជារូបរាងឡើង, កោសិកាស្បូនបានឆ្លងកាត់ ដំណាក់កាលការផ្លាស់ប្តូរមុនពេលក្លាយជាមហារីក (precancerous changes) ហៅថា dysplasia, ដែលកោសិកាចំលែក និង មិនធម្មតា (abnormal cells) ចាប់ផ្តើមមានវត្តមាន នៅក្នុងជាលិកាស្បូន ។ នេះគឺជាការផ្លាស់ប្តូរមុនពេលក្លាយជាមហារីក។ សំរាប់ ស្ត្រី មួយចំនួន, ការផ្លាស់ប្តូរ នេះមិនចាំបាច់មានការព្យាបាលនោះទេ ។ ប៉ុន្តែ, ជារឿយៗ គេតែងតែព្យាបាល ដើម្បី ការពារវាមិនអោយក្លាយទៅជាជំងឺមហារីក ។

ដោយសារតែស្ត្រីជាច្រើនបានធ្វើ Pap tests ជារៀងរាល់ឆ្នាំ ធ្វើអោយការស្លាប់ដោយសារ ជំងឺមហារីកមាត់ស្បូន (cervical cancer) ត្រូវបានកាត់បន្ថយគួរអោយកត់សំគាល់ ។ប៉ុន្តែ ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ ដោយ ការស្លាប់នៅតែមាន ។ ឳកាសក្នុងការព្យាបាលអោយបានជាសះស្បើយមានច្រើន ជាទីបំផុត ប្រសិនបើយើងដឹង និង រកឃើញថានរណាម្នាក់មានផ្ទុកជំងឺនេះឆាប់រហ័ស ទាន់ពេលវេលា ។

បព្ហាសុខភាពស្រី្ត

សម្រាប់ស្ត្រីភាគច្រើន ការមករដូវមិនទៀងទាត់ចំនួនពីរដង ឬកើតជម្ងឺផ្សិតម្តងម្កាលគឺវាគ្រាន់តែជាផ្នែកមួយនៃជីវិតប៉ុណ្ណោះ ។ ប៉ុន្តែរោគសញ្ញាជំងឺរោគស្ត្រីមួយចំនួនគឺកំពុងតែស្ថិតជាចម្ងល់ ដូចជា ការហូរឈាមតាមទ្វារមាសដែលវាច្រើនតែកើតឡើងក្រោយពីរួមភេទហើយ ឬដុំអ្វីមួយដុះមិនធម្មតា ហើយឈឺ។

តើពេលណាដែលអ្នកត្រូវទៅអោយគ្រូពេទ្យពិនិត្យ ?
បើយោងទៅលើ វេជ្ជបណ្ឌិត ហូលីពូរីគ (Holly Puritz) ឯកទេសខាងជម្ងឺរោគស្ត្រីនៅឯ The Group for Women ក្នុងទីក្រុងណរហ្វក (Norfolk), Va បានអោយដឹងថា គ្រប់ពេលនៃការឈឺក្នុងអាងត្រគាក ស្នាមអុចៗ រមាស់ និងរោគផ្សេងៗទៀតមិនអាចទៅជាភាពធ្ងន់ធ្ងរបានទេ។ ទោះបីជាដំណើរការធម្មតាមួយដូចជាការផ្ទុះបែកអូវុល (Ovulation) ក៏អាចធ្វើអោយមានការឈឺចាប់បានដែរ។ លោក ពូរីគ និយាយថា “មានបញ្ហាខ្លះដែលអ្នកអាចកើតមានក្នុងពេលពាក់កណ្តាលនៃវដ្តរដូវ នោះគឺ Mittelschmerz។ វាគឺជាភាសាអាឡឺម៉ងមានន័យថាការឈឺចាប់ក្នុងពេលពាក់កណ្តាលនៃវដ្ត រដូវ”។

នៅពេលការផ្ទះបែកនៃអូវុលកើតមានឡើង ស្ត្រីមួយចំនួនមានអារម្មណ៍ដូចជាឈឺមុតៗ ឬឈឺបែបរមួលទៅលើមួយចំហៀងនៃពោះផ្នែកខាងក្រោម ។ ការឈឺចាប់ប្រហែលជាមានការផ្លាស់ប្តូរពីមួយខែ ទៅមួយខែ។អ្នកស្រីពូរីគនិយាយថា “ចំពោះការឈឺក្នុងអាងត្រគៀក ប្រសិនបើអ្នកអាចពន្យល់អោយច្បាស់លាស់នៃពេលវេលាក្នុងឈឺចាប់បាន នោះវាពិតជាអាចធានាអោយអ្នកបានដែរ។ ប្រសិនបើវាតែងតែកើតមានក្នុងពេលពាក់កណ្តាលនៃវដ្តរដូវ យ៉ាងហោចណាស់ ២ ទៅ៣ថ្ងៃ ហើយវាបាត់ទៅវិញ ជាទូទៅវាមិនអាចជាភាពមិនធម្មតាបាននោះទេ”។

ដូចគ្នានេះដែរ ការហូរទឹករំអិលមិនធម្មតាពីទ្វារមាសប្រហែលជាសញ្ញាមួយនៃជំងឺឆ្លង តាមការរួមភេទ ប៉ុន្តែមានពេលខ្លះក៏បណ្តាលមកពីការឆ្លងជំងឺដែលអាចងាយស្រួលក្នុង ការព្យាបាលដែរ ។
ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ រោគសញ្ញាមួយចំនួនអាចចង្អុលបង្ហាញពីបញ្ហាសុខភាពដ៏ធ្ងន់ធ្ងរដែរ ។ ចូរកុំមានការភ័យខ្លាចអោយសោះ ប៉ុន្តែវាអាចនឹងដឹងបានយ៉ាងច្បាស់នៅពេលដែលទទួលបានជំនួយ ។

បញ្ហានៃការឈឺអាងត្រគាក
អ្នកស្រីពូរីគនិយាយថា ការឈឺចាប់នៅពាក់កណ្តាលវដ្តរដូវអាចនឹងបាត់ទៅវិញក្រោយពីមាន ការផ្ទុះបែកនៃអូវុលហើយ ប៉ុន្តែបើការឈឺអាងត្រគាករបស់អ្នកចេះតែវិវត្តន៍រហូត ឬមិនធូរស្បើយក្រោយពីព្យាបាលនៅតាមផ្ទះ ចូរទូរស័ព្ទទៅគ្រូពេទ្យភ្លាម ។

ករណីខ្លះ ការឈឺក្នុងអាងត្រគាក ឬពោះខ្លាំង ហើយកើតយ៉ាងលឿននោះ វាគឺជាសញ្ញាមួយដែលត្រូវទូរស័ព្ទទៅគ្រូពេទ្យដែរ ។ ការដាច់រហែក ឬហូរឈាមដោយសារគីសក្នុងអូវែ (Ovarian Cyst) ក៏អាចជាបញ្ហាធ្វើអោយឈឺចាប់ប្រភេទនេះដែរ ។

វេជ្ជបណ្ឌិតឯកទេសរោគស្ត្រី អ្នកស្ត្រី ជេស៊ីកា ហ្សេហ្វឺត (Jessica Shepherd) នៃសាកលវិទ្យាល័យឡូអ៊ីសវីល (Louisville) ដែលជានាយកដ្ឋាននៃជម្ងឺរោគស្ត្រី និងសុខភាពស្ត្រីនិយាយថា “ជាធម្មតា យើងនឹងព្យាបាលអ្នកជំងឺទាំងនោះជាមួយថ្នាំបំបាត់ការឈឺចាប់មួយចំនួន ហើយជាធម្មតាវាក៏ធូរស្រាលទៅវិញដោយឯងៗដែរ”។ ប្រសិនបើការឈឺក្នុងអាងត្រគាកដ៏ខ្លាំងក្លាមួយចាប់ផ្តើមកើតមាន ភ្លាមៗ អាចបណ្តាលមកពីការរមួលនៃអូវែ ដែលជាហេតុធ្វើអោយរាំងស្ទះដល់ការផ្គត់ផ្គងឈាមរបស់វា ។ ស្ត្រីមួយចំនួនក៏មានអារម្មណ៍ថាចង់ចង្អោ ឬក្អួត ។

លើសពីនេះទៅទៀត ការឈឺពោះ និងការហូរឈាមតាមទ្វារមាសប្រហែលជាសញ្ញាមួយនៃជំងឺកូនក្រៅស្បូន (ការកាច់សម្បុករបស់ពងកូននៅខាងក្រៅស្បូន) ។ ស្ថិតក្នុងស្ថានភាពបែបនេះ ចូរស្វែងរកសេវាសង្គ្រោះបន្ទាន់ភ្លាមប្រសិនបើអ្នកមិនអាចទំនាក់ទំនង គ្រូពេទ្យរបស់អ្នកបាន ។

អ្នកស្រីពូរីគនិយាយថា សំណាងល្អដែរ ភាគច្រើននៃការមិនស្រួលក្នុងអាងត្រគាកគឺមិនមានទាក់ទងនឹងជំងឺ មហារីកអូវែទេ ប៉ុន្តែស្ត្រីគួរតែដឹងអំពីដំណើរឥតឈប់ឈររបស់ជំងឺនេះ (រោគសញ្ញាជាចង្កោម) ។ ប្រសិនបើអ្នកហើមពោះ តឹងក្នុងអាងត្រគៀក និងឧស្សាហ៍នោមរយៈពេលពីសប្តាហ៍រាល់ថ្ងៃ នោះមានន័យថាវាជាសញ្ញាដ៏សំខាន់មួយដែលអ្នកគួរតែទៅពិនិត្យ រោគសញ្ញានៃជំងឺមហារីកអូវែ”៕

អាហារ១០យ៉ាងការពារមហារីកស្បួន

អាហារ១០យ៉ាងការពារមហារីកស្បួន

មនុស្សគ្រប់រូបសុទ្ធតែជាអ្នក ដែលអាចកើតជម្ងឺហារីក ប៉ុន្តែនិយាយត្រលប់មកវិញ មនុស្សគ្រប់រូបសុទ្ធតែអាច កាត់ផ្តាច់ពីកត្តាគ្រោះថ្នាក់ខ្លះ ដែលធ្វើអោយមាន អត្រាកើតជម្ងឺមហារីកខ្ពស់។ ម្យ៉ាងវិញទៀត វិធីទាំងអស់នេះមិនថ្លៃ ហើយក៏ងាយស្រួលប្រតិបត្តិផងដែរ អោយតែអ្នកចង់ធ្វើ។ ខាងក្រោមនេះអ្នកជំនាញនៃ មន្ទីរពេទ្យក្វាងចូវទំនើបផ្នែកមហារីក ណែនាំជូនអ្នកទាំងអស់គ្នា អំពីរបបរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ១០ប្រការ ក្នុងការការពារពីជម្ងឺមហារីក។

១. មើលអោយជាប់ BMI របស់អ្នក
កោសិកាខ្លាញ់អាចបង្កើត និង បញ្ចេញអរម៉ូន បង្កើនការលូតលាស់របស់កោសិកាមហារីក។ ការស្រាវជ្រាវបញ្ជាក់ថា មហារីកផ្លូវអាហារ មហារីកលំពែង មហារីកពោះវៀន មហារីកសុដន់ក្រោយពីការអស់រដូវ មហារីកតំរងនោម និង មហារីកកស្បូនសុទ្ធ តែមានទំនាក់ទំនងនឹងការលើសទំងន់។ ដូចនេះ មនុស្សក្នុងទី្វបអាស៊ីល្អបំផុត ត្រូវគ្រប់គ្រងសន្ទស្សន៍ទំងន់ សារពាង្គកាយ（Body Mass Index）នៅចន្លោះ១៨.៥ ដល់២២.៩។ វិធីគណនាBMI គឺ ទំងន់(គីឡូក្រាម) ÷កំពស់(ម៉ែត្រ) ការេ។

២. ហូរញើស៣០នាទីជារៀងរាល់ថ្ងៃ
នេះជាវិធីការពារពីមហារីក យ៉ាងសន្សំសំចៃបំផុត គ្រាន់តែហាត់ប្រាណ៣០នាទីជារៀងរាល់ថ្ងៃ មួយសបា្តហ៍៥ថ្ងៃក៏បាន ដូចជា ការដើរ រាំ ជិះកង់ ឡើងកាំជណ្តើរ កីឡាគ្រប់ប្រភេទបានទាំងអស់។ ការហាត់ប្រាណអាច សម្រួលដល់អរម៉ូនតិះតូស្តេរ៉ូ (Testosterone) និងអង់ដូគ្រីន (Estrogen) នៅក្នុងឈាម។ ស្រ្តីដែលមានលំហាត់ប្រាណទៀងទាត់ និង សមរម្យ អាចកាត់បន្ថយអត្រា កើតមហារីកកន្សោមកូន៣០%។

៣. ការពិសារតែបៃតង
តែបៃតងអាចជួយការពារ ពីមហារីកត្រូវបានគេបញ្ជាក់ តាំងពីយូរមកហើយ ពីព្រោះនៅក្នុងតែបៃតងរួមមានសារជាតិ ការពារបម្រែបម្រួលអុកស៊ីតកម្មដូចជា ៖ សារធាតុតែ និង វីតាមីន AនិងC -ល- សារធាតុការពារមហារីកទាំងនេះ នៅក្នុងតែបៃតងមានច្រើនជាងគេ បន្ទាប់មកគឺ តែអ៊ូឡុង និង តែក្រហមតិចជាងគេ។

៤. បរិភោគបន្លែផ្លែឈើស្រស់
ការស្រូបយកសារជាតិសែលុយឡូស ពីបន្លែផ្លែឈើបានគ្រប់គ្រាន់ជារៀងរាល់ថ្ងៃ អាចកាត់បន្ថយអត្រាកើត ជម្ងឺមហារីកជាច្រើនប្រភេទដូចជា មហារីកសុដន់ , មហារីកប្រព័ន្ធរលាយអាហារ -ល-។ ក្រៅពីនេះសារជាតិសែលុយឡូស អាចកាត់បន្ថយកត្តាដែលធ្វើអោយ កើតមហារីកនៅក្នុងពោះវៀន កែប្រែស្ថានភាពលូតលាស់ របស់មេរោគក្នុងពោះវៀន ជៀសវាងមិនបង្កអោយកើតជាកោសិកាមហារីក។ តាមយោបល់ល្អគួរតែ ទទួលទានបន្លែផ្លែឈើ ស្រស់ៗ៥ទៅ៧មុខជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ ប្រភេទបន្លែមានទំងន់ប្រហែល ១០០ក្រាម ប្រភេទផ្លែឈើប្រហែល១៥០ក្រាម។

៥. គេចអោយផុតពីការ ទាក់ទាញរបស់ជាតិខ្លាញ់
នៅក្នុងកត្តាទំនាក់ទំនងនៃ អាហារដែលធ្វើអោយកើតជម្ងឺមហារីក ខ្លាញ់និងមហារីកមាន ការទាក់ទងជិតស្និទ្ធជាងគេ ជាពិសេសគឺមហារីកសុដន់ មហារីកពោះវៀនធំ និង មហារីកក្រពេញប្រូសា្តត។ បើចង់ពិសារខ្លាញ់តិចត្រូវជ្រើសរើស ទឹកដោះគោស្រស់ដែលមានជាតិខ្លាញ់ទាប ឬ គ្មានខ្លាញ់។ ប្រើនូវប្រភេទសណ្តែក ឬ អាហារធ្វើពីសណ្តែក មកជំនួសសាច់ខ្លះៗ។ យកចោលសាច់ស្បែក សាច់ខ្លាញ់ ស្បែកស្រទាប់លើបង្អស់ ដែលជាប់មានម្សៅបំពង់កុំពិសារ។ កោសចោលប័ររបស់នុំខេក ឬ កុំបរិភោគ។ នៅពេលចំអិនអាហារគួរ ប្រើការចំអិនដោយចំហុយ ជំនួសការចៀនបំពង់-ល-។

៦. កុំសូវពិសារសាច់ក្រហម
អ្នកបរិភោគសាច់ជ្រូក សាច់គោ សាច់ពពែ-ល- ក្នុងបរិមាណច្រើនមានអត្រាគ្រោះថ្នាក់ក្នុងការកើតជម្ងឺមហារីកពោះវៀនធំច្រើនជាងគេ៣០%។ តាមយោបល់គាប់គួរបរិភោគ សាច់ក្រហមមិនលើសពី៥០០ក្រាមក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដូចគ្នានោះត្រូវការបន្ថយការបរិភោគអាហារអាំង ផលិតផលសាច់កញ្ចប់ដូចជាពោះវៀនជ្រូក ភ្លៅមាន់ សាច់ជ្រូកបីជាន់-ល-។

៧. ផ្តាច់បារី តមស្រា
ការជក់បារីជាកត្តាគ្រោះថ្នាក់ បំផុតក្នុងការកើតជម្ងឺមហារីកសួត ហើយក៏មានទំនាក់ទំនងជិតស្និទ្ធ ជាមួយមហារីកប្រព័ន្ធរំលាយអាហារ មហារីកក្រពះ មហារីកបំពង់ក មហារីកក្រពេញប្រូស្តាត មហារីកថ្លើម មហារីកកស្បូន មហារីកសុដន់។ អ្នកជក់បារីសូមផ្តាច់បារីពីពេលនេះទៅ អ្នកមិនជក់បារី ជៀសវាងការស្រូបផ្សែងបារី។
ការផឹកស្រាច្រើនហួសបង្កើន ការកើតជម្ងឺមហារីកមាត់ មហារីកថ្លើម មហារីកបំពង់ក និង មហារីកប្រព័ន្ធរំលាយអាហារ។ តាមយោបល់ល្អ បុរសគប្បីផឹកមួយថ្ងៃ២កែវ នារីមួយថ្ងៃមួយកែវគ្រប់គ្រាន់ហើយ (មួយកែវចំពោះស្រាបៀរមានបរិមាណ២៥០㏄ឬស្រាទំពាំងបាយជូមានបរិមាណ១០០㏄ ស្រាខ្លាំងគឺ២៥㏄)។

៨. កុំទទួលទានប្រៃ កុំផឹកភេសជ្ជៈមានជាតិផ្អែម
ការស្រូបយកជាតិប្រៃក្នុងមួយថ្ងៃមិនលើសពី៦ក្រាម កុំសូវពិសារភេសជ្ជៈមានជាតិផ្អែម បើពិសារទឹកសដំាពុះល្អបំផុត បើពិសារទឹកផ្លែឈើធម្មជាតិមិនលើសពី១៥០㏄ ហើយមិនត្រូវបរិភោគប្រភេទគ្រាប់ធុញ្ញជាតិ និងប្រភេទសណ្តែកដែលដុះផ្សិតឡើយ។

៩. ការចិញ្ចឹមដោយទឹកដោះម្តាយ
ការស្រាវជ្រាវបង្ហាញថា ទារកដែលបៅទឹកដោះម្តាយ នឹងមានអត្រាគ្រោះថ្នាក់តិច ក្នុងការកើតជម្ងឺមហារីក ឯម្តាយអាចមានអត្ថប្រយោជន៍ ក្នុងការកាត់បន្ថយអត្រា កើតជម្ងឺមហារីកសុដន់។ តាមយោបល់ល្អគាប់គួរព្យាយាម បំបៅទារកដោយទឹកដោះម្តាយអោយដល់ទារក៦ខែ។

១០. ការកាត់បន្ថយសំពាធ
ការស្រាវជ្រាវក្នុងវិស័យវិជ្ជសាស្រ្តឃើញថា សំពាធលើសតិអារម្មណ៍ធ្វើអោយ មុខងារប្រព័ន្ធការពារសារពាង្គកាយធ្លាក់ចុះ។ ជម្ងឺតប់ប្រមល់ធ្វើអោយ មុខងារប៉ះពាល់ DNA ធ្លាក់ចុះ។ បង្កើនអត្រាកើតជម្ងឺមហារីកយ៉ាងជាក់ស្តែង។ តាមយោបល់ល្អគួររក្សាអារម្មណ៍ធូរស្រាល កាត់បន្ថយសំពាធ។
អ្នកឯកទេសនៃមន្ទីរពេទ្យក្វាងចូវទំនើប ផ្នែកមហារីកបានក្រើនរំលឹកថា ៖ ប្រសិនបើជួបប្រទះថា ខ្លួនឯងកើតមានជម្ងឺមហារីក គួរតែប្រញាប់ប្រញាល់ទៅ មន្ទីរពេទ្យស្តង់ដាដើម្បីធ្វើការពិនិត្យ និងព្យាបាលឲ្យបានត្រឹមត្រូវ៕

ការគេងពាក់អាវទ្រនាប់ពេលយប់មានបព្ហា

ពេលគេងយប់ គឺជាពេលវេលាដ៏ល្អបំផុតមួយ សម្រាប់អោយស្ត្រីធ្វើការសម្រាកផ្នែកដើមទ្រូងបាន ដោយមិនចាំបាច់ត្រូវការពាក់អាវទ្រនាប់។ ដូច្នេះ តើវានឹងកើតមានបញ្ហាអ្វីខ្លះកើតឡើង ប្រសិនបើអ្នកចូលគេងរាល់យប់ ជាមួយនឹងអាវទ្រនាប់ជាប់នឹង ដើមទ្រូងរបស់អ្នករហូតនោះ ?

ពេលវេលានៃការគេង មិនត្រឹមតែអាចអោយ សាច់ដុំរបស់អ្នកធ្វើការសម្រាកនោះទេ វាថែមទាំងអាច ផ្តល់ពេលវេលាអោយរាងកាយអ្នក ធ្វើការបញ្ចេញជាតិពុល និង ជួសជុលនូវកោសិកា មួយចំនួនដែលត្រូវបានបំផ្លាញឡើងវិញ។ រយៈពេលនៃការគេងនេះ ក៏នឹងផ្តល់ឱកាសដល់ប្រព័ន្ធភាពសាំអ្នក អោយធ្វើការ ផលិតនូវអរម៉ូនរបស់ប្រព័ន្ធភាពសាំបន្ថែមទៀត ។

ដូច្នេះជាការល្អ អ្នកគួរតែប្រើសំលៀកបំពាក់ដែលរលុងៗ ឬ ដោះវាចេញនៅក្នុងពេលយប់ ប្រសិនបើអាចធ្វើបាន។ ការធ្វើដូចនេះ គឺអាចជម្រុញអោយសសៃឈាមរត់ និង មុខងាររបស់រាងកាយអ្នក ស្ថិតនៅក្នុង ដំណាក់កាលជួសជុលបានយ៉ាងល្អ ។ ចំពោះស្ត្រី វាជាការល្អបំផុត ដែលពួកគេគួរដោះអាវទ្រនាប់ចេញ នាពេលគេងយប់ ។

ខាងក្រោមនេះ គឺជាបញ្ហាដែលស្ត្រីអាចនឹងប្រឈមនៅពេលដែល ពួកគេពាក់អាវទ្រនាប់នាពេលគេងយប់ ៖

១. បែកញើស
វាមាននូវប្រភេទនៃអាវទ្រនាប់ជាពិសេស ដែលគេបានធ្វើឡើងសម្រាប់ពាក់នាពេលយប់ ហើយជាធម្មតាវាត្រូវបានគេធ្វើឡើងពី ប្រភេទសាច់ក្រណាត់នីឡុង ឬ កម្បាស ដែលអាចធ្វើអោយស្បែករបស់អ្នក ដកដង្ហើមបាន។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នក ពាក់នូវប្រភេទអាវទ្រនាប់ធម្មតា ដូចនៅក្នុងពេលថ្ងៃ នោះបញ្ហានៃការបែកញើស និង ជាតិសំណើម នឹងដក់ជាប់នៅក្នុងនោះ។ បញ្ហានេះនឹងបង្កអោយមានជាបាក់តេរី ដែលនឹងធ្វើអោយស្បែកអ្នករមាស់ និង បង្កជារបួសដាច់រលាត់ស្បែកបាន។

២. គេងមិនបានស្កប់ស្កល់
ប្រភេទអាវទ្រនាប់ ដែលត្រូវបានប្រើសម្រាប់ពេលថ្ងៃ គឺត្រូវបានធ្វើឡើងជាពិសេស ដើម្បីជួយទ្រទម្ងន់នៃសុដន់ទាំងសងខាង និង ផ្តល់នូវសោភ័ណភាព និង ភាពទាក់ទាញសម្រាប់ស្ត្រីរាល់រូប។ ប៉ុន្តែជាធម្មតា ប្រភេទនៃអាវទ្រនាប់ទាំងនេះ គឺមានសភាពតឹងណែន និង មិនផ្តល់ផាសុកនោះទេ នៅពេលដែលអ្នក ពាក់វាក្នុងពេលសម្រាកនាពេលយប់។

៣. ធ្វើអោយអ្នកគេងមិនលក់
ក្នុងករណីភាគច្រើន ការពាក់អាវទ្រនាប់គេងយប់ ក៏អាចជាកត្តាមួយ ដែលធ្វើអោយអ្នកគេងមិនលក់បានផងដែរ នេះក៏ដោយសារតែ រាងកាយរបស់អ្នក គឺមិនមានសេរីភាពគ្រប់គ្រាន់ ក្នុងការដកដង្ហើមអោយបានស្រួល ។

៤. អាចប្រឈមនឹងជំងឺមហារីកសុដន់
ក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ បានធ្វើការសិក្សាទៅលើ ទំនាក់ទំនងនៃការពាក់អាវទ្រនាប់ ទៅនឹងជំងឺមហារីកសុដន់ ។ ក្នុងនោះពួកគេ បានបង្ហាញថា ដើម្បីបង្ការនូវជំងឺនេះស្ត្រីគួរធ្វើការពាក់អាវទ្រនាប់ ក្នុងរយៈពេលខ្លីបំផុត តាមដែលអាចធ្វើបាន ឬ ជាការល្អ អោយបានតិចជាងរយៈពេល ១២ម៉ោង ក្នុងមួយថ្ងៃ។ ហើយពេលវេលាដ៏សាកសម ក្នុងការផ្តល់ឱកាសអោយដើមទ្រូងរបស់អ្នក បានសម្រាកនោះ គឺនៅក្នុងពេលយប់។

ដោយយោងតាមការសិក្សានេះ បានបញ្ជាក់ទៀតផងដែរថា ការប្រើអាវទ្រនាប់ក្នុង រយៈពេលយូរពេក អាចនឹងបង្កើននូវសីតុណ្ហភាព នៃជាលិការបស់សុដន់ ហើយចំពោះស្ត្រីដែល ពាក់អាវទ្រនាប់ច្រើន នឹងមានកម្រិតនៃអរម៉ូតប្រូឡាក់ទីន (ជាអរម៉ូនដែលមានមុខងារជម្រុញអោយមានការផលិតទឹកដោះ ) កើនឡើងខ្ពស់។ កត្តាទាំងពីរនេះ គឺអាចជម្រុញអោយ មានការកើតមាននូវជំងឺមហារីកសុដន់បាន។

លើសពីនេះទៅទៀត ការពាក់អាវទ្រនាប់ដែលមានសភាពតឹងណែន ច្រើនពេក គឺអាចនឹងផ្តល់គ្រោះថា្នក់ដល់សុខភាពបានផងដែរ នេះដោយសារតែ វាអាចនឹងទប់ស្កាត់នូវ ចរន្តនៃទឹករងៃនៅក្នុងសុដន់ អោយនមានដំណើរការបានល្អ ។ជាធម្មតាពពួកទឹករងៃទាំងនេះ មានមុខងារ ក្នុងការលាងសម្អាតកាកសំណល់ និង កំចាត់ចោលនូវជាតិពុល ចេញពីក្នុងដើមទ្រូងរបស់អ្នក ៕

សញ្ញាដែលប្រាប់ថាអ្នកមានកូនដំបូង

នកអាចនឹងរីករាយហើយ បើសិនជាអ្នកមាន កូនដូចបំណងនោះ។ដូច្នេះអ្នកក៏ចង់ដឹងថា
តើធ្វើដូចម្តេចទៅទើបដឹងថាអ្នកមានកូនក្នុងផ្ទៃនោះ។ចូរក្រឡេកមើលសញ្ញាដូចខាង
ក្រោមនេះដែលអាចចង្អុលបង្ហាញថាអ្នកអាចនឹងមានកូន។ពេលមានសញ្ញាទាំងនេះ
ហើយ អ្នកអាចធ្វើតេស្តបន្ថែមទៀតដើម្បីបញ្ជាក់ការពិតគួរជាទីរីករាយនេះ៖

-ការបាត់រដូវ
ប្រសិនបើរដូវរបស់អ្នកមិនមកតាមធម្មតានោះទេ(amenorrhoea), អ្នកប្រហែលជាអាច
មានផ្ទៃពោះ។ មានហេតុផលមួយចំនួនដែរដែលអាចបណ្តាលអោយអ្នកមានការខកខាន
ក្នុងការមករដូវដូចជា ការមានជំងឺ, ស្ត្រេស, ស្ហុក ឬការធ្វើលំហាត់ប្រាណខ្លាំងពេក។ប៉ុន្តែ
អ្វីដែលជាហេតុផលញឹកញាប់ជាងគេគឺការមានផ្ទៃពោះប្រសិនបើអ្នកមានការរួមភេទ។
ស្ត្រីមួយចំនួនអាចមានផ្ទៃពោះ ហើយនៅតែមានការហូរឈាមតិចតួចស្របពេលជាមួយ
ការមករដូវរបស់ពួកគេគឺជាធម្មតាអាចកើតមានឡើងក្នុងខែដំបូងៗនៃការមានផ្ទៃពោះ
របស់ពួកគេ។

-ការប្រែប្រួលសុដន់អាចជាការចង្អុលបង្ហាញថាមានផ្ទៃពោះ
ភ្លាមៗបន្ទាប់អ្នកមានផ្ទៃពោះ, អ្នកអាចចាប់ផ្តើមឃើញ និងមានអារម្មណ៍ទៅនឹងការប្រែ
ប្រួលមួយចំនួននៅនឹងសុដន់ និងក្បាលសុដន់របស់អ្នកៈ

-សុដន់របស់អ្នកអាចឈឺ និងទន់នៅពេលដែលប៉ះ
-សុដន់របស់អ្នកនឹងចាប់ផ្តើមរីកធំ
-ក្បាលសុដន់របស់អ្នកអាចក្លាយជាពណ៌ខ្មៅ
-សរសៃឈាមវ៉ែននៅក្នុងសុដន់របស់អ្នកចាប់ផ្តើមឃើញច្បាស់
មិនមែនគ្រប់ស្ត្រីទាំងអស់នឹងធ្លាប់មាន ឬកំនត់សម្គាល់ការប្រែប្រួលទាំងអស់នេះនោះទេ។

-អារម្មណ៍ក្អួតចង្អោរ
ការចង់ក្អួតចង្អោរនាពេលព្រឹក គឺជារោគសញ្ញាដំបូងមួយនៃការមានផ្ទៃពោះ។ ការចាញ់
កូននេះអាចកើតឡើងនៅគ្រប់ពេលទាំងអស់មិនថាថ្ងៃ ឬល្ងាច និងពេលខ្លះអាចឈឺ
ពេញមួយថ្ងៃក៏មាន។

-អ្នកអាចចាញ់ក្លិនមួយចំនួន
អ័រម៉ូននៅក្នុងគ្រាដំបូងនៃការមានគភ៌អាចនឹងធ្វើអោយអ្នកបាត់បង់ក្លិន។អ្នកអាចលែង
ចង់ផឹកកាហ្វេឬក៏ភេសជ្ជះផ្សេងទៀតដែលមានក្លិនខ្លាំង។ដោយហេតុថាអាហារមានក្លិន
ខុសគ្នា អ្នកអាចនឹងមានអារម្មណ៍មិនស្រួលខ្លួនពេលឃើញគេធ្វើម្ហូប។ចំណែកស្ត្រីខ្លះ
ទៀតអាចនឹងចង់បរិភោគរបស់ចម្លែកៗដូចជាដីសឬក៏ដីឥដ្ឋជាដើម។បើអ្នកមានសញ្ញា
នេះ អ្នកគួរតែឆាប់ទាក់ទងគ្រូពេទ្យ។

-មានអារម្មណ៍អស់កំលាំង
អំឡុងពេលមានផ្ទៃពោះ, ខ្លួនរបស់អ្នកត្រូវការធ្វើការខ្លាំងជាងមុន។ ការដកដង្ហើមរបស់
អ្នកអាចញាប់ ហើយចង្វាក់បេះដូងនឹងកើនឡើង។ ការធ្វើការបន្ថែមនៃខ្លួនរបស់អ្នកអាច
ធ្វើអ្នកមានអារម្មណ៍ថាអស់កំលាំងខ្លាំង។ ស្ត្រីជាច្រើនបាននិយាយថា ការមានអារម្មណ៍
ថាអស់កំលាំងខ្លាំងនេះនៅក្នុងការពពោះដំបូងនេះគឺជារឿងមួយដែលពួកគេមិនដែល
ភ្លេច។សូមសំរាកនៅពេលណាដែលអ្នកអាច និងគេងបន្ថែម។ ការធ្វើលំហាត់ប្រាណ
ទៀងទាត់ដូចជាការដើរ, ហែលទឹកអាចជួយអ្នកពីការអស់កំលាំងបន្តិចដែរ។

-ការប្រែប្រួលប្លោកនោម
រោគសញ្ញាភ្លាមៗមួយផ្សេងទៀតនៃការមានផ្ទៃពោះនោះគឺ ត្រូវការទៅនោមញឹកញាប់
ជាងធម្មតា។ ការមានផ្ទៃពោះ អរម៉ូនបណ្តាលអោយមានវានេះ។ អ្នកអាចរកឃើញថា
អ្នកត្រូវការក្រោកអំឡុងពេលយប់ដើម្បីទៅនោម។ នេះជាធម្មតាអាចមានត្រឹមតែ2ឬ3ខែ
ដំបូង និងវាអាចមានមកវិញផងដែរនៅចុងបញ្ចប់នៃការមានផ្ទៃពោះនៅពេលដែល
ទារកក្នុងពោះរបស់អ្នករីកធំធាត់ទៅ និងទៅសង្កត់លើប្លោកនោមរបស់អ្នក។

-មូលហេតុនៃការមានរោគសញ្ញាដំបូង
ការប្រែប្រួលទាំងអស់ដែលយើងបានរៀបរាប់ខាងលើនេះហើយគឺដោយសារតែការប្រែ
ប្រួលអរម៉ូនអំឡុងពេលមានផ្ទៃពោះ។ ប្រហែលជា៧ថ្ងៃបន្ទាប់ពីអំប្រ៊ីយ៉ុងបានកាច់សំបុក
នៅក្នុងស្បូនរបស់អ្នក, បរិមាណនៃអរម៉ូនប្រូសេស្តេរ៉ូន និងអរម៉ូន human chorionic
gonadotrophin (HCG) បានកើនឡើងនៅក្នុងខ្លួនរបស់អ្នក។ កំរិតខ្ពស់នេះហើយគឺជា
ហេតុផលមួយដែលហេតុធ្វើអោយស្ត្រីមួយចំនួននិយាយថាពួកគេគ្រាន់តែដឹងថា ពួកគេ
មានផ្ទៃពោះ, សូម្បីតែមុនពួកគេមិនមករដូវ។

-ការបង្កើតនៃការចងចាំ
ប្រសិនបើអ្នកមានការសំអាងពីការមានផ្ទៃពោះរបស់អ្នកហើយ, តើអ្នកគយរធ្វើអ្វីទទៀត?
អ្នកអាចសរសេរវាទុកទៅក្នុងសៀវភៅរាល់សញ្ញាទាំងអស់ដែលអ្នកមាននៅក្នុងពេល
មានផ្តៃពោះ។ មានប្រភេទជាច្រើននៃការចងចាំនេះដែលធ្វើអោយអ្នកភ្លេចលឿននៅ
ពេលដែលការមានផ្ទៃពោះរបស់អ្នកលូតលាស់បន្តិចម្តងៗ និងនៅពេលដែលកូនរបស់
អ្នកត្រូវបានសំរាល។ វាអាចជារឿងមួយដែលគួរអោយអស់សំណើចនៅពេលណាមួយ
ដែលអ្នកអានឡើងវិញសៀវភៅដែលបានកត់ត្រារាល់អ្វីដែលកើតមានចំពោះអ្នកចាប់
តាំងបីពេលដំបូងដែលអ្នកមានផ្ទៃពោះនោះ៕

វីធីសាស្រ្តសាមញ្ញការពារមហារីស្បួន

ការស្រាវជ្រាវមួយដែលធ្វើឡើងដោយអ្នកស្រាវជ្រាវឥណ្ឌាបានរកឃើញថា ការធ្វើតេស្តដ៏សាមញ្ញមួយដោយប្រើប្រាស់ទឹកខ្មេះ អាចការពារការបាត់បង់ជីវិតមនុស្សរាប់ពាន់នាក់ក្នុងមួយឆ្នាំពី ជំងឺមហារីកស្បូន។

ការប្រើប្រាស់វិធីសាមញ្ញអាចការពារជំងឺមហារីកស្បូន។ (Credit: ABC)

ការស្រាវជ្រាវដោយជ្រើសរើសអ្នកចូលរួមជាស្រ្តីជន ជាតិឥណ្ឌា ១សែន ៥ម៉ឺននាក់ ដែលមានអាយុចាប់ពី១៥ឆ្នាំឡើងទៅបានរកឃើញថា ការធ្វើតេស្តដោយប្រើទឹកខ្មេះជូតលើស្បូនអាចធ្វើឲ្យសាច់ដុះ បង្កជាមហារីកស្បូនប្រែក្លាយជាមានពណ៌ស។
នេះគឺជា វិធីធ្វើតេស្តដ៏សាមញ្ញមួយក្រៅពី វិធីធ្វើតេស្តដែលមានតម្លៃថ្លៃ ដែលគេកំពុងប្រើប្រាស់ក្នុងប្រទេសអ្នកមានហើយអាចកាត់បន្ថយការ ស្លាប់បណ្តាលមកពីមហារីកស្បូនរហូតដល់ ៨០ភាគរយ ក្នុងបណ្តាប្រទេសអ្នកមាន។
ការសិក្សារបស់អ្នក ស្រាវជ្រាវឥណ្ឌាបង្ហាញថាការធ្វើតេស្តសាមញ្ញដោយប្រើប្រាស់ទឹក ខ្មេះអាចកាត់បន្ថយអត្រាស្លាប់ដោយជំងឺមហារីកស្បូនបានរហូតដល់ ៣១%។
មន្ត្រីសុខាភិបាលក្នុងរដ្ឋ Maharashtra ដែលការស្រាវជ្រាវនេះបានធ្វើឡើង កំពុងរៀបចំផ្តល់ការបណ្តុះបណ្តាលដល់បុគ្គលិកពេទ្យដើម្បីផ្តល់ការ ពិនិត្យដោយប្រើប្រាស់ទឹកខ្មេះឲ្យបានដល់ស្ត្រីគ្រប់រូបដែលមាន អាយុពី ៣៥ ដល់ ៦៤ឆ្នាំក្នុងរដ្ឋនេះ។
ក្រុមអ្នក ស្រាវជ្រាវនេះក៏កំពុងធ្វើការជាមួយមន្ត្រីសុខាភិបាលថ្នាក់ជាតិ ដើម្បីរៀបចំធ្វើឲ្យមានការផ្តល់សេវាធ្វើតេស្តនេះដល់ស្រ្តីគ្រប់ រូបនៅទូទាំងប្រទេស៕

៧ដែលត្រូវការពារទារុក

អត្ថប្រយោជន៍ ចំពោះសុខភាព នៃការបំបៅកូនដោយទឹកដោះ ត្រូវបានជះឥទ្ធិពលជាវិជ្ជមាន ក្នុង រយៈពេលដ៏យូរ។ ក្រុមអ្នកសិក្សាស្រាវជ្រាវ បានធ្វើការពិនិត្យ ទៅលើកត្តាជាច្រើន ដែលមាន ទំនាក់ទំនងជាមួយ នឹងជំងឺផ្សេងៗ ពួកគេជារឿយៗបានរកឃើញថា កុមារ និង យុវវ័យដែលធ្លាប់បាន បៅទឹកដោះម្តាយ នៅក្នុងវ័យកុមារភាពរបស់ពួកគេ មិនសូវមានការប្រឈម នឹងបញ្ហាផ្សេងៗ ដែលកើតមានមកពី ស្ថានភាពជំងឺរុំារ៉ៃនោះទេ។
នៅក្នុងករណីខ្លះ ទោះបីជាការបំបៅដោះ មានត្រឹម កម្រិតតិចតួចប៉ុណ្ណោះ ក៏អាចផ្តល់ឲ្យពួកគេ នូវការ ការពារប្រឆាំងនឹងជំងឺ បាននៅក្នុងរយៈពេល ក្រោយមកទៀត នៃជីវិតរបស់ពួកគេ បានផងដែរ ប៉ុន្តែជាធម្មតា ទារកដែលបានបៅដោះម្តាយ ក្នុងរយៈ ពេលយូរ គឺមានឱកាសនឹងទទួលបាន នូវប្រសិទ្ធភាពនៃការ ការពារនេះបានខ្លាំងជាង។
ទាំងនេះ គឺជាមូលហេតុមួយចំនួន ដែលបង្ហាញថា ការបំបៅដោះ ម្តាយដល់ទារក គឺពិតជាជួយឲ្យ ពួកគេ រស់នៅប្រកបដោយសុខភាពល្អ បានពេញមួយជីវិត ។
១. ការបំបៅដោះម្តាយដល់ទារក គឺជួយការពារពួកគេ ពីភាពធាត់ជ្រុល
ទោះបីជានៅក្នុងវ័យ កុមារភាពក៏ដោយ ក៏គេសម្គាល់ឃើញថា ទារកដែលបានបៅដោះម្តាយ គឺហាក់នឹងមានរូបរាងស្តើង ជាងទារកផ្សេងទៀត ដែលបានបៅទឹកដោះគោម្ស៉ៅ។ ការសិក្សាបានបង្ហាញ ថា កុមារដែលបានបៅទឹកដោះម្តាយ មិនសូវ ក្លាយជាធាត់ជ្រុល នៅក្នុងវ័យជំទង់នោះទេ ហើយរយៈ ពេលដ៏យូរនៃការបំបៅដោះនេះ ក៏អាចជួយកាត់ បន្ថយបានយ៉ាងខ្លាំង ចំពោះការប្រឈមនឹង ការធាត់ជ្រុលនៅ ក្នុងវ័យជំទង់ របស់ពួកគេ ។ កុមារដែល មានទំងន់ធ្ងន់ជ្រុល គឺហាក់នឹងងាយ ក្លាយជា ក្មេងជំទង់ដែលមានរូបរាងធាត់ខ្លាំង។ ដោយសារតែ ទារកដែលបានបៅដោះម្តាយ អាចធ្វើការគ្រប់គ្រង នូវ ការ ទទួលទានរបស់ពួកគេ បានដោយខ្លួនឯង ( បន្ថែមដោយការ ផ្លាស់ប្តូរនូវ កម្រិតខ្លាញ់ ក្នុងដំណាក់ កាលនៃការបំបៅដោះ ) ទារកដែលបានបំបៅដោយដោះម្តាយ បានរៀនក្នុងការស្គាល់សញ្ញា របស់រាង កាយគេ អំពីបរិមាណដែលគេត្រូវការញុំា និង ពេលវេលាដែលគេចង់។ វិធីនេះ អាចជួយផ្តល់ឲ្យពួក គេនូវ ទំលាប់នៃការទទួលទានប្រកប ដោយសុខភាព ចាប់តាំងពីដំបូងនេះតទៅ ។
២. ធ្វើឲ្យធ្មេញរបស់ពួកគេ មានសុខភាពល្អ
ទារកដែលបាន បៅដោះម្តាយ គឺនឹងមានថ្គាមត្រង់ជួរល្អ និង មិនសូវ ត្រូវការ ការព្យាបាលដោយទន្តពេទ្យ នៅពេលដែលពួក គេមានអាយុច្រើននោះទេ។ ការសិក្សាមួយ ដែលបាន ធ្វើឡើងចំពោះកុមារចំនួន ១០០០០នាក់ បានរកឃើញថា ក្នុងចំណោមកុមារ ដែលបានបៅដោះម្តាយ ក្នុងរយៈពេល ១ឆ្នាំ ឬ យូរជាងនេះ គឺមានអត្រា ៤០ភាគរយ ដែលហាក់នឹងមិនសូវ ចាំបាច់ត្រូវការ ការព្យាបាលដោយ ទន្តពេទ្យ។ សកម្មភាពនៃការជញ្ជក់ ដែលត្រូវបានប្រើក្នុង ពេលបៅដោះម្តាយ គឺមាន រួមបញ្ចូលនូវសកម្មភាពសាំញុំា នៃសាច់ដុំមុខ និង អណ្តាត។ ស្ថានភាពនេះ គឺបានធ្វើឲ្យ សាច់ដុំមុខ និង រូបរាងនៃក្រអូមមាត់ គឺមានការវិវត្តន៍ ប្រសើរជាងមុន។ ជួរថ្គាមត្រង់ល្អ ដែលមានទំនាក់ទំនងជាមួយ នឹង ការបំបៅកូន ដោយទឹកដោះម្តាយ គឺថែមទាំងអាចធ្វើឲ្យពួកគេ មិនសូវមានការស្រម៉ុក និង មានការប្រឈមទាបទៅនឹង ស្ថានភាពនៃជំងឺនៃ ការគេង ដោយមិនដកដង្ហើម ដែលវាកើតមានដោយសារ ការមានឧបសគ្គរាំងស្ទះ នៅក្នុងផ្លូវដង្ហើម ខណៈពេលកំពុងគេងលក់ ហើយវាក៏អាចនឹងរំខាន ដល់ ដំណាក់កាល នៃការដេកលក់ និង នាំយកមកនូវបញ្ហាសុខភាពដទៃទៀតបានផងដែរ។
៣. បន្ទាបនូវអត្រាប្រឈមនឹង ជំងឺបេះដូង
ភស្តុតាងទាំងស្រុង នោះគឺមិនទាន់មានទេ ប៉ុន្តែក្រុមអ្នកសិក្សា ស្រាវជ្រាវមួយចំនួន បានជឿថា ការបំបៅកូនដោយទឹកដោះ ក្នុងអំឡុងពេល នៃវ័យកុមារភាព គឺអាចបន្ទាបបាននូវ អត្រាប្រឈមនឹងជំងឺ គាំងបេះដូង និង ជំងឺដាច់សរសៃឈាមក្នុងខួរក្បាល នៅក្នុងដណាក់ក្រោយមកទៀត នៃជីវិតរស់រាន របស់ពួកគេ។ វាដោយសារតែ ផ្នែកមួយ ដែលជាប់ទាក់ទងទៅនឹង កម្រិតដ៏ខ្ពស់នៃកូឡេស្តេរ៉ូល ដែលមានផ្ទុក នៅក្នុងទឹកដោះមនុស្ស។ មានអ្នកសិក្សាស្រាវជ្រាវ ជំងឺបេះដូងមួយចំនួន បានកំណត់ទ្រឹស្តី ថា ដោយសារ តែកម្រិតកូឡេស្តេរ៉ូល ដែលមានផ្ទុក នៅក្នុងទឹកដោះមនុស្ស នោះធ្វើឲ្យថ្លើមរបស់ទារក ដែលបានបៅដោះម្តាយ បានរៀនក្នុងការរំលាយនូវជាតិកូឡេស្តេរ៉ូល ទាំងនោះបាន ល្អប្រសើរជាង ទារក ដែលបានបៅទឹកដោះគោម្ស៉ៅ។ វាធ្វើឲ្យ កម្រិតកូឡេស្តេរ៉ូលនៅក្នុងឈាម នឹងត្រូវបានធ្លាក់ចុះ នៅក្នុងវ័យជំទង់ ហេតុដូចនេះហើយ ទើបបានជាគេ មានការប្រឈមនឹង ជំងឺបេះដូងក្នុងកម្រិតទាប។ ទោះបីជាវាត្រូវបាន កំណត់នូវចំនួនក៏ដោយ ការសិក្សា ស្រាវជ្រាវមួយចំនួន បានបង្ហាញថា ក្មេងជំទង់ ដែលធ្លាប់បានបៅទឹកដោះគោម្ស៉ៅ នៅក្នុងវ័យកុមារភាពរបស់ពួកគេ គឺហាក់នឹងមានជាតិកូឡេស្តេរ៉ូល នៅក្នុងឈាមខ្ពស់ និង ហាក់ងាយនឹងកើតមាននូវ ការរឹងគ្រិនសសៃអាទែ ដោយសារកំណក ច្រើនជាង ក្មេងជំទង់ដទៃទៀត ដែលបានធ្លាប់បៅដោះម្តាយ ។
៤. កាត់បន្ថយនូវការប្រឈមនឹង ជំងឺទឹកនោមផ្អែមក្នុងវ័យក្មេង
ទារកដែល បានបៅទឹកដោះម្តាយ គឺហាក់នឹងមាន ការប្រឈមទៅនឹង នឹងការវិវត្តន៍នៃការកើតមាន ជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទីមួយ ក្នុងកម្រិតទាប នៅក្នុងវ័យកុមារភាពរបស់ពួកគេ។ ក្រុមអ្នកសិក្សាស្រាវ ជ្រាវបាន ធ្វើការកំណត់ថា វាជួយបន្ថយនូវអត្រាគ្រោះថ្នាក់ប្រឈមនឹង ជំងឺទឹកនោមផ្អែម ចំពោះកុមារ ដែលបានពន្យាពេល ក្នុងការប្រើទឹកដោះគោម្ស៉ៅ ដោយការបៅដោះម្តាយ។ លើសពីនេះទៅទៀត ក្រុម អ្នកសិក្សាស្រាវជ្រាវ បានបង្ហាញថា កុមារដែលបាន បៅដោះម្តាយ ត្រូវបានបញ្ចេញ សារជាតិ អាំងស៊ុយលីន ក្នុងកម្រិតទាប បើធ្វើការប្រៀបធៀបជាមួយនឹង ទារកដែលបានបៅទឹកដោះគោម្ស៉ៅ ។ ប្រសិទ្ធភាពនៃការ ការពារនេះ នឹងកាន់តែមានអត្ថប្រយោជន៍ ជាពិសេស ប្រសិនបើអ្នកមានប្រវត្តិគ្រួសារ កើតមានជំងឺទឹកនោមផ្អែម។
៥. កាត់បន្ថយនូវការប្រឈមនឹងគ្រោះថ្នាក់ នៃជំងឺ multiple sclerosis
ជំងឺ multiple sclerosis គឺជាជំងឺនៃការចុះខ្សោយរបស់សាច់ដុំ ដែលធ្វើការវាយប្រហារទៅលើ យុវវ័យជាច្រើន ហើយវាក៏អាច បណ្តាលមកពីផ្នែកមួយនៃ ការខូចខាតនៃ ខួរឆ្អឹងខ្នង។ តែទោះជាយ៉ាង ណាក៏ដោយ ជំងឺ multiple sclerosis គឺមិនសូវនឹង កើតមានចំពោះ ប្រទេសដែល មានអត្រានៃការបំបៅ ដោះកូនដោយទឹកដោះម្តាយ ក្នុងកម្រិតខ្ពស់នោះទេ។ ទឹកដោះមនុស្សបានរួមចំណែក ជួយដល់ ការលូតលាស់ របស់ខួរឆ្អឹងខ្នង ហើយវាក៏អាច ជួយដល់ការ ការពារដល់ ជំងឺ multiple sclerosis ក្នុងរយៈពេលក្រោយមក ទៀតនៃ ជីវិតរស់នៅរបស់ពួកគេ។
៦. បន្ទាបអត្រាប្រឈមនឹងជំងឺហឺត និង ប្រតិកម្មអាលែហ្សី
ការសិក្សាស្រាវជ្រាវ បានបង្ហាញថា ការបំបៅដោះម្តាយដល់ទារក គឺអាចជួយបន្ទាបនូវ ឱកាស នៃការវិវត្តន៍មាននូវ ប្រតិកម្មអាលែហ្សី និង រោគសញ្ញា នៃជំងឺហឺតចំពោះកុមារ ។ សារធាតុផ្សំ នៃប្រព័ន្ធ ភាពសុំា ដែលមាននៅក្នុងទឹកដោះម្តាយ អាចការពារទារកពី កត្តាផ្សេងៗដែលជម្រុញ ឲ្យមានប្រតិកម្ម អាលែហ្សី នៅក្នុងរយៈពេលមួយខែ ដំបូងនៃជីវិតរបស់ពួកគេ។ ការបំបៅដោះដល់ទារក ក៏អាចជួយពន្យា ពេលដល់ការ មានប្រតិកម្មទៅនឹងប្រភេទ នៃអាហារជាក់លាក់មួយចំនួនដូចជា៖ទឹកដោះគោ និង ប្រូតេអ៊ីននៅ ក្នុងសណ្តែកសៀង ទៅក្នុងរបប អាហាររបស់ពួកគេ រហូតដល់ពេលដែលពួកគេ មានអាយុ ច្រើនជាងនេះ និង ប្រព័ន្ធការពារភាព សុំារបស់ពួកគេ កាន់តែមានភាពពេញវ័យ ។
៧. ការពារជំងឺផ្សេងៗទៀត
ការសិក្សាបានបង្ហាញថា ការបំបៅកូនដោយទឹកដោះ ក៏អាចដើរតួនាទីក្នុងការ ការពារកុមារ ពី ជំងឺនៃប្រព័ន្ធរំលាយអាហារ មានដូចជា៖ ជំងឺ ulcerative colitis និង Crohn’s disease ក៏រួមផងដែរ នូវ ជំងឺមហារីក ក្នុងវ័យកុមារភាពបានផងដែរ។ នេះបានស្តែងឲ្យឃើញថា ការចិញ្ចឹមបីបាច់ថែរក្សា រាងកាយរបស់ទារក ជាមួយនឹងអាហារ ដែលមានតែមួយគត់ និង ត្រូវបានតាក់តែងពីធម្មជាតិមក សម្រាប់ពួកគេ គឺពិតជាអាចនឹងធ្វើឲ្យ មុខងាររបស់រាងកាយពួកគេ មានដំណើរការ បានប្រកបដោយ សុខភាពល្អ និងប្រហែលជា បានពេញទាំងមួយ ជីវិតរបស់ពួកគេបានផងដែរ៕ ប្រភព៖ LookingTODAY

Photo by Looking Today

ការថែទាំកុមារមិនឲ្យកើតជំម្ងឹពោះវៀន

ប្រសិនបើកុមារមានគ្រុនក្តៅ ឬ សញ្ញាណណាមួយ ដូចជារាគ ឬ ទល់លាមក, ក្អួត, ឈឺពោះ, ឈឺក្បាល ឬ ក្អក ជាពិសេស ប្រសិនបើពួកគេ មានគ្រុនក្តៅ ជាប់ជាបន្ត ចាប់ពី៧ថ្ងៃឡើងទៅ ហើយជំងឺគ្រុនចាញ់ត្រូវ បានញែកចេញ នោះអ្នកត្រូវគិតដល់ជំងឺគ្រុនពោះវៀន។
ការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ
នៅពេលពិនិត្យសញ្ញាគ្លីនិក នៃជំងឺគ្រុនពោះវៀនមាន៖
• គ្រុនក្តៅ គ្មានកន្លែង បង្ករោគជាក់លាក់។
• គ្មានរឹងកញ្ចឹងក ឬ សញ្ញារលាកស្រោម ខួរក្បាលជាក់លាក់ ផ្សេងទៀត ឬ ការពិនិត្យទឹកស្រោមខួរ ឆ្អឹងខ្នងអវិជ្ជមាន ( កុមារមានជំងឺគ្រុនពោះវៀន អាចម្តងម្កាល មានរឹងកញ្ចឹងក) ។
• សញ្ញានៃការ ចុះខ្សោយជាទូទៅ ៖ មិនអាចផឹក ឬ មិនអាចបៅបាន សន្លឹម ប្រកាច់ វង្វេងស្មារតី ក្អួត គ្មានសល់រាល់ក្រោយការញុំា និង បៅ ។
• មានចំណុចពណ៌ផ្កាឈូក នៅលើពោះ សង្កេតឃើញលើកុមារ ដែលមានស្បែកស។
• ថ្លើម និង អណ្តើករីក ពោះប៉ោងហើយឈឺ។
គ្រុនពោះវៀនអាចគ្មាន លក្ខណៈច្បាស់លាស់ លើទារកតូច ដែលលេចឡើងជាជំងឺគ្រុនក្តៅភ្លាមៗមានស្ហុក និង មានសីតុណ្ហភាព រាងកាយចុះទាប។ នៅតំបន់ដែល មានគ្រុនរោល ( typhus fever) អាចមានការពិបាក ក្នុងការញែករវាង គ្រុនពោះវៀន និង គ្រុនរោល ដោយផ្អែកលើ សញ្ញាគ្លីនិកតែឯង។
ការព្យាបាល
• អោយក្លរហ្វេនីកុល ២៥មក្រ /គក្រ រាល់៨ម៉ោង រយៈពេល ១៤ថ្ងៃ។
• បើមានសញ្ញាចុះខ្សោយទូទៅ ឬ មានសញ្ញា រលាកស្រោមខួរក្បាល អោយបង់ហ្ស៊ីល ប៉េនីស៊ីលីន ៥០,០០០IU /គក្រ រាល់៦ម៉ោង រយៈពេល ១៤ថ្ងៃ និង ក្លរហ្វេនីកុល ២៥មក្រ/ គក្រ រាល់ ៦ម៉ោង។
• ប្រើក្រោយ ៤៨ម៉ោង កុមារឆ្លើយតប មិនបានល្អនឹងការព្យាបាល ត្រូវប្តូរមកអោយ ក្លរហ្វេនីកុល ២៥មក្រ/គក្រ ចាក់សាច់ដុំ រាល់ ៨ម៉ោងម្តង និង អំពីស៊ីលីន ៥០មក្រ/គក្រ ចាក់សាច់ដុំ រាល់ ៦ម៉ោង។
បើភាពសុំានឹងក្លរហ្វេនីកុល និង អំពីស៊ីលីន នៃសាល់ម៉ូនែឡាទីហ្វី ត្រូវបានដឹង អនុវត្តតាមមគ្គុទេសក៍ ជាតិសម្រាប់ជំងឺគ្រុនពោះវៀន។ ក្នុងកាលទេសៈជាច្រើន អង់ទីប៊ីយ៉ូទិក សមស្របគឺ សេហ្វាឡូស្ព័ររីន ជំនាន់ទី ៣ សេហ្វទ្រីយ៉ាសូន ៨០មក្រ/ គក្រ ចាក់សាច់ដុំ ឬ ចាក់សសៃរយៈពេល ៣០ ទៅ ៦០នាទី ១ដង ក្នុង ១ថ្ងៃ។ ដោយមានភាពសុំានឹង ឱសថច្រើនមុខ មានញឹកញាប់ នៅតំបន់ខ្លះ ការព្យាបាលផ្សេង ទៀត ដូចជា ស៊ីប្រូផ្លុកសាស៊ីន អាចនឹងប្រើ នៅក្នុងតំបន់ ដែលត្រូវបានដឹងថា មានភាពសុំាទៅនឹង ឱសថខាងលើ។
ការថែទាំទ្រទ្រង់
• បើគ្រុនក្តៅ តិចជាង ៣៩អង្សាសេ នាំអោយកុមារ មានវិបត្តិ ត្រូវអោយប៉ារ៉ាសេតាម៉ុល។
• តាមដានអេម៉ូក្លូប៊ីន ឬ អេម៉ាតូគ្រីត។ បើអេម៉ូក្លូប៊ីន ឬ អេម៉ាតូគ្រីត ទាប ឬ ធ្លាក់ចុះ ថ្លឹងថ្លែងសារៈ ប្រយោជន៍នៃការបញ្ចូលឈាម និង គ្រោះនៃការឆ្លងជំងឺ តាមរយៈការបញ្ចូលឈាម ។
ការតាមដាន
កុមារត្រូវបានពិនិត្យ ដោយគិលានុបដ្ឋាក យ៉ាងតិចរាល់៣ម៉ោងម្តង និង ដោយគ្រូពេទ្យ យ៉ាងតិច ២ដង ក្នុងមួយថ្ងៃ ។
ផលវិបាក
ផលវិបាកនៃជំងឺគ្រុនពោះវៀន មានប្រកាច់ វង្វេង ឬ បាត់ស្មារតី រាគខ្សោះជាតិទឹក ស្ហុក ខ្សោយបេះដូង រលាកសួត រលាកឆ្អឹង ខួរឆ្អឹង និងស្លេកស្លាំង។ លើទារកតូច អាចមានស្ហុក និង សីតុណ្ហភាព រាងកាយចុះទាប។
ធ្លុះក្រពះ ពោះវៀនស្រួចស្រាវ ដោយមានការហូរឈាម និង រលាកស្រោមពោះ អាចកើតមាន ជាធម្មតាស្តែងដោយ ការឈឺពោះខ្លាំង, ក្អួត, ពោះហើមប៉ោង ឈឺពេលស្ទាបប៉ះ មានភាពស្លាំងធ្ងន់ធ្ងរ និង មានស្ហុក។ ការពិនិត្យពោះ អាចបង្ហាញម៉ាសពោះ ដោយអាប់សែថ្លើម និង អណ្តើករីក។
បើមានសញ្ញាធ្លុះក្រពះ ពោះវៀន ចាប់សេរ៉ូមតាមសសៃ និង ដាក់បំពង់ច្រមុះក្រពះ រួចផ្តល់ព័ត៌មាន ទៅសល្យពេទ្យ ៕ ប្រភព៖ LookingTODAY

Photo by Looking Today

សាច់ក្រហមចៀន អាចបង្កើនហានិភ័យ មហារីកក្រពេញប្រូស្តាត

ការស្រាវជ្រាវថ្មីមួយបានបង្ហាញថា សាច់ក្រហមចៀន អាចបង្កើនហានិភ័យ ជំងឺមហារីកក្រពេញប្រូស្តាត ដល់ទៅ៤០%។ អ្នកស្រាវជ្រាវបានពន្យល់ថា នៅពេលដែលសាច់ក្រហម ត្រូវបានចម្អិនក្នុង កម្តៅមួយខ្ពស់, សារធាតុគីមដែលបង្ក អោយជាជំងឺមហារីក ត្រូវបានបង្កើតឡើង ហើយការកើនឡើង ហានិភ័យនៃជំងឺនោះ អាចកើតមាន។
អ្នកស្រាវជ្រាវ ដែលមពីសាកលវិទ្យាល័យ Southern California និង វិទ្យាស្ថានការពារ ជំងឺមហារីកកាលីហ្វញ៉ា បានពិនិត្យលើបុរសជិត២.០០០ នាក់ដែលបានទាក់ទង ទៅនឹងការស្រាវជ្រាវ លើជំងឺមហារីក ក្រពេញប្រូស្តាត នេះ ។ បុរសជាងពាក់កណ្តាល ត្រូវបានធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យថា មានទម្រង់ដំបូងនៃ ជំងឺនោះ។
អ្នកចូលរួមបានបំពេញសំណួរ អំពីប្រភេទនៃសាច់ដែល បានញ៉ាំ ហើយបរិមាណនៃការញ៉ាំ។ បុរសត្រូវបានសួរអំពី វិធីនៃការចម្អិនរបស់ពួកគេ និងថាតើ ពួកគេចៀន, អាំង ឬឆ្អើរនៃសាច់នោះ។ ពួកគេក៏ត្រូវបានគេ បង្ហាញពីរូបភាពនៃ អាហារក្នុងកម្រិតផ្សេងៗគ្នា នៃការចម្អិនដូចនេះពួកគេ អាចចង្អុលថាតើពួកគេបាន ញ៉ាំអាហារណាមួយ ដែលបានចម្អិន។
ម៉ារីណា ស្តេន(Mariana Stern) ជាសាស្ត្រាចារ្យរងនៅផ្នែក វេជ្ជសាស្ត្រនៃ ការការពារនៅសាលា វេជ្ជសាស្ត្រ Keck បាននិយាយថា យើងបានរកឃើញថា បុរសដែលបានញ៉ាំសាច់ ក្រហមចៀនច្រើនជាង១,៥នៃរបបអាហារក្នុងមួយ សប្តាហ៍បានកើនឡើង ហានិភ័យរបស់ពួកគេ នៃជំងឺមហារីកក្រពេញប្រូស្តា តដំណាក់កាល ដំបូងដល់ទៅ៣០%។ បន្ថែមពីលើនេះ, បុរសដែលបានញ៉ាំសាច់ក្រហម ដែលបានចម្អិនដោយកម្តៅ ខ្លាំងច្រើនជាង ២,៥នៃ របបអាហារនោះ គឺហាក់ដូចជាមាន ជំងឺមហារីកក្រពេញប្រូស្តាតនោះ ដល់ទៅ៤០%។
ការស្រាវជ្រាវបានបង្ហាញថា ហាំបឺរហ្គឺរក៏ត្រូវបាន ផ្សារភ្ជាប់ទៅ នឹងការកើនឡើង ហានិភ័យនៃ ជំងឺមហារីក ក្រពេញប្រូស្តាតផងដែរ។ អ្នកស្រាវជ្រាវបានសរុបថា ចំណីអាហារដែល ជាសាច់ចៀន អាចបង្កើនហានិភ័យ សម្រាប់ជំងឺមហារីក ក្រពេញប្រូស្តាត៕ ប្រភព៖ LookingTODAY

Photo by Looking Today

តើនរណាខ្លះជាអ្នកប្រឈម នឹងការមានកូនក្រៅស្បូន ?

    ការមានផ្ទៃពោះធម្មតា គឺទារកមានការវិវត្តន៍លូតលាស់នៅក្នុងស្បូនរបស់ស្ត្រី តែកូនក្រៅស្បូន គឺបានន័យថា ស៊ុតបង្កកំណើតបានធ្វើការរីកធំធាត់ នៅខុសទីតាំង ក្នុងខ្លួនស្ត្រី។ ភាគច្រើននៃកូនក្រៅ ស្បូន គឺស៊ុតបង្កកំណើតបានភ្ជាប់ខ្លួនវា នៅក្នុងដៃស្បូន។ កូនក្រៅស្បូន គឺជាស្ថានភាពគ្រោះថ្នាក់ធ្ងន់ ធ្ងរមួយ។ វា អាចធ្វើអោយមានការហូរឈាមផ្នែកខាងក្នុង, មានការបង្ករោគ និង អាចអោយស្ត្រីស្លាប់ បាន។

តើនរណាខ្លះជាអ្នកប្រឈម នឹងការមានកូនក្រៅស្បូន ?

     ស្ត្រីនឹងមានការកើនឡើងនូវ គ្រោះថ្នាក់ប្រឈមនឹងការមានកូនក្រៅស្បូន ប្រសិនបើ៖
·         ធ្លាប់មានប្រវត្តិកើតជំងឺរលាកឆ្អឹងអាងត្រគាក ឬ ជំងឺនៅស្រទាប់ក្នុងនៃស្បូន។
·         មានអាយុ ៣០ឆ្នាំ ឬ ច្រើនជាងនេះ។
·         ធ្លាប់មានប្រវតិ្ត មាន កូនក្រៅស្បូនពីមុនមក។
·         មានការវះកាត់ ត្រង់តំបន់ពោះ, ដៃស្បូន ឬ ឆ្អឹងអាងត្រគាក។
·         ជក់បារី។
·         ធ្លាប់មានការចាក់បញ្ចូលស៊ុតបង្កកំណើត ទៅក្នុងដៃស្បូន ក្នុងអំឡុងពេល នៃដំណើរការព្យាបាល ភាពអសម្ថភាពក្នុងការបង្កកំណើត ( វាជាធម្មតាត្រូវបាន បណ្តុះនៅក្នុងស្បូន ប៉ុន្តែនៅក្នុងករណី ជាកម្រវាអាចនឹងត្រូវបានគេបណ្តុះនៅក្នុងដៃស្បូន) ។

តើអ្វីខ្លះជារោគសញ្ញា នៃកូនក្រៅស្បូន ?

     ស្ថិតក្នុងដំណាក់កាលដំបូងនៃការមានគភ៌ កូនក្រៅស្បូនក៏ហាក់នឹងមានសភាព ដូចការមានផ្ទៃពោះ ធម្មតាផងដែរ។ ស្ត្រីអាចនឹងមានការបាត់ឈាមរដូវ, តឹងណែននៅក្នុងសុដន់, អស់កម្លាំង និង ក្អួតចង្អោរ ។ រោគសញ្ញា នៃការមានកូនក្រៅស្បូន មានដូចជា៖

·         មានការឈឺពោះយ៉ាងខ្លាំង ឬ ផ្នែកចំហៀងណាមួយនៃរាងកាយ។
·         មានការរមួលក្រពើ និង មានស្នាមអុជៗ ។
·         ឈឺស្មា។
·         ក្អួតចង្អោរ និង ក្អួត។
·         មានការវិលមុខ ឬ សន្លប់។
·         ធ្លាក់ឈាមតាមទ្វារមាស។

    ប្រសិនបើអ្នកមានការឈឺចាប់ ឬ ធ្លាក់ឈាមក្នុងសភាពធ្ងន់ធ្ងរ នោះអ្នកត្រូវប្រញាប់ទៅ កាន់បន្ទប់ សង្គ្រោះបន្ទាន់អោយបានភ្លាមៗ ។ប្រសិនបើអ្នកមានសញ្ញាណាមួយផ្សេងទៀត នៃការមានកូនក្រៅស្បូន នោះអ្នកត្រូវ ប្រញាប់ទាក់ទងទៅកាន់ អ្នកផ្តល់សេវាថែទាំសុខភាពរបស់អ្នក។ ការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យបានដឹង និង ការព្យាបាលនូវបញ្ហាកូនក្រៅស្បូនេះ បានកាន់តែឆាប់គឺកាន់តែប្រសើរ ៕

ថ្មដុសថ្នាំនៅតាមប្រាសាទបុរាណខ្មែរ

ក្នុងសម័យនគរភ្នំ ជាពិសេសនៅទីក្រុងអង្គរបុរី ការព្យាបាលជម្ងឺជាកិច្ចមួយយ៉ាងសំខាន់ ក្នុងចំណោមកិច្ចចម្បងៗទាំងអម្បាលម៉ាន ដែលអ្នកធម្មយាត្រាប៉ងប្រាថ្នា។ ម្ល៉ោះហើយបានជាយើងឃើញនៅតាមប្រាសាទនានានូវវត្តមានរបស់ថ្មកាន់ ថ្នាំ និងអង្រែសម្រាប់កិនយ៉ាងច្រើន។ តែភាគច្រើនបុរាណវត្ថុទាំងនោះស្ថិតក្នុងភាពបាក់បែក លើកលែងតែករណីខ្លះតែប៉ុណ្ណោះ។
ជួនកាលថ្មកាន់ថ្នាំខ្លះ គឺជាវត្ថុសក្ការៈតែម្តង ដូចថ្មកាន់ថ្នាំមួយ ដែលមានសិលាចារឹកចារពីលើ នៅផ្ទះអ្នកស្រុកម្នាក់។ តែជាការសោកស្តាយ ថ្មដ៏សំខាន់នេះ ដែលយើងបានឃើញជាមួយលោក ឃីន សុខ កាលពីឆ្នាំ ១៩៩៥ ឥឡូវនេះ ត្រូវម្ចាស់ផ្ទះលក់ឲ្យឈ្មួយមកពីភ្នំបាត់ទៅហើយ។

ថ្ម សម្រាប់កិន ឬដុសថ្នាំ សម័យនគរភ្នំ សារមន្ទីរអង្គរបុរី (ម.ត ២០១២)

សូមជម្រាបថា ចំពោះប្រភេទថ្ម កាន់ថ្នាំបុរាណទាំងនោះ លោកហ្សក ស៊ឺដេស បានដាក់ឈ្មោះថា បេសនី ជាភាសាសំស្ក្រឹត ជំនួសពាក្យខ្មែរថ្មបស ដែលមានក្នុងសិលាចារឹក តែសព្វថ្ងៃបានបាត់បង់ពីស័ព្ទខ្មែរទៅហើយ។ មូលហេតុដែលយើងលើកយកករណីថ្មកិនថ្នាំនាសម័យបុរាណមកសិក្សាដោយ សង្ខេប ដោយសារហេតុថា យើងចង់បង្ហាញថា ការប្រើថ្មកិនថ្នាំនេះ មិនត្រឹមតែត្រូវបានធ្វើឡើងនៅអង្គរបុរី ឬនៅវីទីអ៊ូថង ពិសម័យបុរេអង្គរ រហូតដល់សម័យអង្គរតែប៉ុណ្ណោះទេ។ ក៏ប៉ុន្តែនៅទូទាំងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាបុរាណ រួមមានប្រទេសវៀតណាមខាងត្បូង លាវ និង ថៃផងដែរ។ ដូច្នេះ ក្នុងអត្ថបទដ៏ខ្លីនេះ យើងសូមលើកយកឯកសាររូបភាពមួយចំនួនមកបង្ហាញជាឧទាហរណ៍ជាក់ស្តែង។ សូមជម្រាបថា វត្ថុបុរាណទាំងនោះ ដែលមានអាយុកាល ឬខ្នាតខុសៗគ្នាសព្វថ្ងៃនេះ ត្រូវបានតម្កល់ទុកនៅតាមសារមន្ទីរជាតិ ឬឯកជនមួយចំនួននៅក្រៅប្រទេស។
ថ្មកិនថ្នាំជាច្រើនប្រភេទ នាសម័យវប្បធម៌នគរភ្នំ ពោលគឺក្នុងយុគវប្បធម៌ចាស់ជាងគេ ដែលបានប្រសូតឡើងក្នុងអម្លុងស.វទី១ ដល់ទី៧នៃគ.ស ត្រូវបានជួបប្រទះនៅទីក្រុងវ្យាធបុរៈ ឬអង្គរបុរី (ទីក្រុងទាក់ ឬប្រមាញ់ដំរី)។ ម្យ៉ាងវិញទៀត យើងក៏បានឃើញប្រភេទថ្មបសនេះនៅតាមអូរកែវ និងនៅទីក្រុងបុរាណនាសម័យនគរភ្នំមួយទៀត សព្វថ្ងៃនៅប្រទេសថៃ គឺទីក្រុងអ៊ូថង។ ជានិច្ចកាល គេដាក់ថ្នាំជារុក្ខជាតិផ្សេងៗនៅលើថ្មបស ហើយយកអង្រែកិនឲ្យហ្មត់។

ថ្មកិនថ្នាំ សម័យវប្បធម៌បាយ័ន ស.វទី ១២-១៣ សារមន្ទីរជាតិខេត្តសៀមរាប (ម.ត ២០១១)

   នៅសម័យចេនឡា ឧទាហរណ៍ជាក់ស្តែងស្តីពីការប្រើថ្មបសកិនថ្នាំ គឺនៅក្រុមប្រាសាទសម្បូរព្រៃគុក បានបន្សល់ទុកត្បូង ចម្លាក់ថ្ម មួយចំនួន ដែលសព្វថ្ងៃតម្កល់នៅសារមន្ទីរនៃទីរួមខេត្តកំពង់ធំ។
   រីឯនៅសម័យអង្គរវិញ ការប្រើថ្ម និងអង្រែកិនថ្នាំខាងលើ ត្រូវបានបន្តមិនខុសពីសម័យបុរេអង្គរទេ តែទម្រង់ឬក្បាច់ក្បូរខ្លះ បើសិនជាមានលក្ខណៈខុសប្លែកពីគ្នា។ តាមពិតទៅ តាមការសង្កេតទម្រង់ឧបករណ៍ទាំងនោះ បានផ្លាស់ប្តូរបន្តិចបន្តួចទេ ដោយការវិវត្តន៍នៃសម័យកាល។
   អំពីប្រភពនៃថ្មកិនថ្នាំ សូមបញ្ជាក់សារជាថ្មីឡើងវិញ មានអត្ថបទជាច្រើន បាននិយាយដល់បញ្ហានេះ តែពន្យល់ថា ពាក្យសំស្ក្រឹត បេសណី នោះ ត្រូវនឹងពាក្យថ្មបស ក្នុងសិលាចារឹកខ្មែរឡើយ។ តាមការស្រាវជ្រាវថ្មីរបស់យើង ក៏បានឃើញមានការបកស្រាយយ៉ាងសមហេតុផលនៃប្រភពខ្មែរនៃពាក្យនេះ ដែលយើងសូមគាំទ្រទាំងស្រុង។ តាមពិតទៅ ការស្រាវជ្រាវរបស់យើងនៅក្នុងភូមិភាគឥសាននៃប្រទេសថៃបច្ចុប្បន្ន ជាពិសេសនៅខេត្តសុរិន្ទ្រ និងស៊ីសាកេត ក៏បានបញ្ជាក់អំពីប្រភពនៃពាក្យថ្មបស ខាងលើនេះដែរ។ នាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ សហគមន៍ខ្មែរនៅក្នុងប្រទេសថៃ នៅតែប្រើពាក្យថ្មបស សម្រាប់ថ្នាំ។ ជួនកាលគេក៏ប្រើពាក្យបូតដែរ។
   ហេតុអ្វីបានជាសំនៀងថ្មបស ក្នុងភាសាខ្មែរ នៅកម្ពុជាបុរាណ បានប្រែក្លាយទៅជាថ្មបូត ក្នុសហគមន៍ខ្មែរសុរិន្ទ្រនៅថៃទៅវិញ។ តាមពិតទៅ ស្ថិតក្រោមឥទ្ធិពលថៃ ឬសៀម សំនៀងនៃអក្សរខាងចុង គ្រាន់តែបានក្លាយទៅត តាមនិរុទ្តសាស្ត្រសៀមតែប៉ុណ្ណោះ។ ឧទាហរណ៍ ពាក្យអាកាសរបស់ខ្មែរ សៀមអានថា អាកាត, បូស សៀមអានថា បួត ៘
   ដូចនេះ ពាក្យថ្មបេសនីសំស្ក្រឹត ត្រូវនឹងពាក្យថ្មបូស របស់ខ្មែរបុរាណយ៉ាងប្រាកដ ដែលគេសរសេរភ្ននស្រះ។ មានន័យថា ថ្មដុះ ឬកិន និងថ្មបូស (អានថាបោស ដូចបោសសំអាតដែរ) គឺសំដៅលើឧបករណ៍កាន់ថ្នាំតែមួយសម្រាប់ ព្យាបាលរោគនៅតាមបូជនីយដ្ឋាននានាសម័យបុរាណនេះឯង។
   មួយវិញទៀត ប្រពៃណីប្រើថ្មសម្រាប់កិនថ្នាំ ត្រូវបានរក្សារហូតដល់សព្វថ្ងៃ នៅប្រទេសខ្មែរក៏ដូចនៅប្រទេសថៃនិងលាវ។ ប្រជាជនទាំង៣ប្រទេស រមែងតែកិនថ្នាំ ដែលជាឫសឈើ ដូចដែលលោកហ្សក ស៊ឺដេសបានកត់សម្គាល់។
   សរុបសេចក្តីមក ប្រពៃណីប្រើថ្មកិនថ្នាំ ដោយមានអង្រែនាសម័យបច្ចុប្បន្ន ត្រូវផ្សារភ្ជាប់នឹងសម័យវប្បធម៌បុរេអង្គរនៃនគរភ្នំ ឬហ្វូ-ណន យ៉ាងប្រាកដ។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលសំខាន់ក្រៅពីការវិវត្តន៍នៃទម្រង់ថ្មនោះ គឺគេប្រើសម្រាប់កិនថ្នាំច្រើនជាង កាន់វត្ថុសម្រាប់ទទួលទានជាម្ហូបអាហារ។ ម្ល៉ោះហើយ គេរមែងតែជួបប្រទះថ្មបស និងអង្រែនៅតាមបូជនិយដ្ឋានមួយចំនួន ដូចជាប្រាង្គប្រាសាទ ឬពុទ្ធមណ្ឌលតែប៉ុណ្ណោះ៕

កូនខ្មែរសំរាប់អ្នក

Random post

ការសង្រ្គាះអ្នកដែលត្រូវចរន្តអគ្គសនីឆក់

ការសង្រោ្គះបន្ទន់

ការប្រើប្រាស់ឪសថ

វីធីសាស្រ្តបង្រៀនកូន

ការកាត់បន្ថយអាការះមញ្ញូប់ភ្នែក

អាការះជម្ងឺរលាកខួរក្បាល

ការលុបបំបាត់រោគកព្រឹាលនូវកម្ពុជា

ការយំមានប្រយោជន៏

សញ្ញាដែលសំគាល់ថាកុមារខ្វះវីតាមីន

ហេតុអី្វបានកើតជំម្ងឺមហារីកស្បួន

បព្ហាសុខភាពស្រី្ត

អាហារ១០យ៉ាងការពារមហារីកស្បួន

ការគេងពាក់អាវទ្រនាប់ពេលយប់មានបព្ហា

សញ្ញាដែលប្រាប់ថាអ្នកមានកូនដំបូង

វីធីសាស្រ្តសាមញ្ញការពារមហារីស្បួន

៧ដែលត្រូវការពារទារុក

ការថែទាំកុមារមិនឲ្យកើតជំម្ងឹពោះវៀន

សាច់ក្រហមចៀន អាចបង្កើនហានិភ័យ មហារីកក្រពេញប្រូស្តាត

តើនរណាខ្លះជាអ្នកប្រឈម នឹងការមានកូនក្រៅស្បូន ?

ថ្មដុសថ្នាំនៅតាមប្រាសាទបុរាណខ្មែរ

ថ្មដុសថ្នាំនៅតាមប្រាសាទបុរាណខ្មែរ

Random Movies

Popular Movies

Pages

Labels

About Me

Blog Archive

Ads by google

Khmer Artist

Khmer Music

Recent Comments

Advertisement

Followers

Random post

ថ្មដុស​ថ្នាំ​នៅតាម​ប្រាសាទបុរាណ​ខ្មែរ​

Random Movies

Popular Movies

Pages

Labels

About Me

Blog Archive

Ads by google

Khmer Artist

Khmer Music

Recent Comments

Advertisement

Followers

ថ្មដុសថ្នាំនៅតាមប្រាសាទបុរាណខ្មែរ